Aphrodite's Sheets

Κι αν δεν κάνετε τίποτε άλλο...

2011-01-01T21:29:00.003+02:00

... και βαριέστε αφόρητα τους κουραμπιέδες και τα μελομακάρονα και τις βασιλόπιτες (τα νεύρα μου!), τώρα πριν λήξει η εορταστική εμποροπανήγυρις, ε, ένα καλό κέρατο μπορείτε να το μαγειρέψετε. Ναι, ακόμη κι αν είστε άσχετοι από κουζίνα!

(Μην πάνε χαράμι τόσοι πάγκοι από γρανίτη, τόσοι νεροχύτες, τόσα βούτυρα, τόσο θρόνιασμα τέλος πάντων μπροστά στο Master Bliah με τα ούλα αγριοβούβαλου σερβιρισμένα μπλουμ στη σως κυκλάμινου, τόσες και τόσες ιδέες...)

Μπορείτε να το φορέσετε ή να το χαρίσετε ή και τα δύο, γαρνιρισμένο με μπόλικο τρουφάκι και με ωραίο εορταστικό φιόγκο (ή κορδελλάκι στο λαιμό, ό,τι έχει πρόχειρο κανείς εκίνη την ώρα!).

Ετσι για γούρι βρε αδερφέ, λυσσάνε όλοι με το φλουρί και το φλουρί... Πάρ'το φλουρί και βάλ'το κει που ξέρεις κυρά μου, άσε με μένα που έχω κάτι δουλειές εδώ παρακάτω... :))))

Και μετά μπορείτε άνετα να το κορνιζώσετε, να το κλάψετε, να το κάψετε, να το ξεπεράσετε, να το βερνικώσετε, να το ξανα-σερβίρετε... πραγματικά, πόσα και πόσα δε μπορεί να κάνει κανείς μ'ένα κέρατο!

Γι'αυτό, βάλτε τα δυνατά σας να είναι καλής ποιότητας, ν'αντέχει στο χρόνο!

(διότι τι αξία έχει στην τελική ένα κέρατο που ξεχνιέται μετά από λίγο, μ?)

ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ!

ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ ΛΕΜΕ!

Meeeeery Christmas!

2010-12-25T21:23:00.002+02:00

And a HELL of a (de-)LIGHTED NEW YEAR!!!

ΥΓ- προσοχή μόνο στις ηλεκτροπληξίες, αυτά τα άτιμα τα "made in China" λαμπάκια έχουν βάλει φωτιές (όχι με την καλή έννοια...) :)

Μπορεί η Αγάπη?

2010-03-31T15:07:00.004+03:00

Κι όλα φαίνονται Ομώνυμα κι άρα συμβατά.
'Η Ετερώνυμα, άρα έλκονται.

Μα έρχεται σε λίγο ακάλεστος ο Χρόνος
και κάνει πλιάτσικο
στις ζωές που αγαπήθηκαν
- χωρίς καν κόπο!

Μπορεί τότε η Αγάπη
να συγκολλήσει?

Να συρράψει,
να γεφυρώσει?

Να επουλώσει?

(α, τι καλό ακούγεται!)

Κι αν όχι

(λίγο και φτηνό
που είναι αυτό το "όχι")

εκείνη,

Τότε Ποιός?...

Είπαμε, Καλή Ανάσταση!

Τα Όμορφα Μωρά...

2010-03-15T15:20:00.003+02:00

... όμορφα κάηκαν!

(όχι, δε μου βγάζει sexy κι εξιτάρισμα και σκάνδαλο. Μόνο θλίψη.)

14.02 - Happy Valentine's Day!

2010-02-14T20:45:00.002+02:00

Ολα τα καλά τα παιδάκια έτοιμα ν'ανοίξουν τα δώρα τους...

Χρόνια Πολλά σε όλους τους Κλειτόσαυρους εκεί έξω - και τους επιστήμονες που τους... μελετούν για να μην εξαφανιστούν κι αυτοί!
:)))

Merry Christmas!

2009-12-24T19:03:00.000+02:00

... and a Happy New Year! :)))

(απορία Αι-Βασίλη: "Εχουν ομορφύνει οι τάρανδοι στο έλκυθρό μου, ή έχω καιρό να γ*μίσω?")

I Take it out on You...

2009-11-20T20:18:00.005+02:00

Αμα είναι να με βάζουν νυχτιάτικα να διαβάζω τέτοια ξεσηκωτικά Νοσφεράτοι του Ελέους... φταίω να λινκάρω ένα κομματάκι απ΄τα δικά του?

"Εκεινος κι εκεινη σ'ενα δωματιο,μόνοι ....

.... αυτό το δωματιο να Λυωνει σαν το κερί , δωματιο γυμνο , και μόνο εκεινη βλεπω να με κοιτά -Μη με βλεπεις , μη κοιτάς ,Δεν θελω να βλεπω τα μάτια σου να με κοιτουν , Γυρνα ,

θελω να βλεπω τη βαση του λαιμου σου και την σπονδυλική σου στηλη να διαγραφεται κατω απο την τοσο απαλή και λεια επιδερμίδα . Αγάπη. Αγάπη,κι εκεινη γυρισε και του προσεφερε τη Βαση του λαιμου της και την Πλάτη,τι αραγε να ενιωθε ,τι να σκεφτοταν οταν εκεινος αγκομαχουσε μεσα της -αχ θελω τα τρια στοματα της - κι εκεινη ελυωνε - και βλεπανε τα σωματα τους στους καθρεφτες αναδιπλασιασμενα , σε μια ατελειωτη σειρά σαν την Αιωνιοτητα να κάνει Ερωτα ,με σπαραγμό , ενώ εκατομμυρια Θεοτητες γυρω τους λάμπανε σαν φωτα ενός Παραδεισου που Χανεται για πάντα , κι υστερα

ενας Λυγμός

μια εκσπερμάτωση

κι αυτο που ολοι αναζητουμε -το ελιξηριο , το μυθικό ποτηρι , και η απολαυση που ειναι για μια στιγμή αιωνιοτητα συμπυκνωμένη κι υστερα ξαναρχεται ο χρόνος".

Καγγέλου... (βαθύς αναστεναγμός) Πέντε προφυλακτικά κι ένα κώνειο στο 4 και γρήγορα, επειγόμεθα λέμε! ;)

"I don’t want to watch The Street on TV
I don’t want to hear about your day
I’ve got no time to hear
About how much you care
Shut your mouth and come this way

I'm the weirdo in your bedroom
And I can see you in the dark'

Tonight’s the night I shed my wicked soul
I take it out on you and watch you lose control
Tonight’s the night I shed my
Tonight’s the night I shed my
Tonight’s the night I shed my wicked soul
My wicked soul

Let’s disconnect all communication
I’ve told your mother not to call
So lay down on the bed
Cause now I’ve locked the door
And we don’t live out there no more

I’m a weirdo in your bedroom
And I can’t see you in the dark

Tonight’s the night I shed my wicked soul
I take it out on you and watch you lose control
Tonight’s the night I shed my
Tonight’s the night I shed my
Tonight’s the night I shed my wicked soul
My wicked soul..."

Who's the Whacko of Them All?

2009-11-20T10:11:00.002+02:00

Αny man who cannot love you in all your seasons
is no man at all.

That is, unless you are a cold, conniving psycho-bitch from Hell. Then all bets are off! ;)

"Κάποια απ'αυτές τις μέρες ρε Λουκά...

2009-11-19T23:52:00.004+02:00

... θα πεθάνω ρε συ, το νιώθω... Να δεις κιόλας που ο Θεός είναι γυναίκα, θα με στείλει στην Κόλαση και δε θα ξέρω ποτέ το γιατί, κατάλαβες?... Θα πάω στην Κόλαση και δε θα μου το πει ρε συ..."

(Επι-βοτκικοί μεταμεσονύκτιοι διάλογοι μεταξύ φίλων)

Anti-You?

2009-11-18T00:50:00.000+02:00

"Η Φύση είναι η Εκκλησία του Σατανά" λέει. Και η "Γυναίκα η Μητέρα-Προστάτιδα όλου του Σκότους και του Χάους". Θηλυκό ίσον Κακό δηλαδή. Κακό και Μπέρδεμα και Παράνοια και Ακαταβίστικα Ολα! Τον βαριέμαι τόσον μισογυνισμό ρε Lars... Απλώς λατρεύω τέτοιο στήσιμο φωτογραφίας. Και πάντα αναρωτιέμαι: πώς γίνεται να μισείτε κύριε σκηνοθέτα τόσο πολύ κάτι που το προσκυνάτε με τέτοια καύλα?

Between a Rock and your Hard Place

2009-10-12T14:37:00.000+03:00

Αντε και καλή ψήφο...

2009-10-03T04:12:00.003+03:00

Σε όσα κομμάτια και να κόψεις έναν δράκο, κάθε του κομμάτι θα είναι πάντα δράκος... Ποτέ δε θα γίνει κάτι χρήσιμο σαν την αγελάδα, πιστό σαν τον σκύλο ή ανεξάρτητο σαν τη γάτα... Ούτε καν διακοσμητικό σαν τον ερωδιό!

That's my name!

2009-10-02T23:53:00.003+03:00

"Prothypourgos!", το λέει στον καθρέφτη του και φουσκώνει από περηφάνια... Α ρε καημένη Ελλάδα...

Ego Debate, Esy Debate...

2009-09-21T01:23:00.001+03:00

"Μμμμναι, ναι... Πάει ο πρώτος γύρος και πάλι βγήκα από τα ρούχα μου... μα πού ζούνε οι άνθρωποι? Ευτυχώς που ο δικός μας έδειξε πυγμή, φαίνεται παιδί μου ο αυτοδημιούργητος ο άντρας... Τι επιχειρήματα, τι αλήθειες, τι θάρρος... Ναι, κι η βάτα που ήταν πιο σεμνή, ναι, καλύτερη... Λες αύριο να μιλήσουνε σαν άνθρωποι οι άλλοι δύο, ο Χοντροαλαζόνας κι ο Αλλουξημερωμένος? Τέλος πάντων.... Ναι, ναι, πάω να κάνω ένα ντουσάκι και να ξαπλώσω λίγο, θέλω αύριο βράδυ να είμαι φρέσκια για να τους δω, να ξέρω τι πτήση θα κλείσω μετά και για πόσο... ναι, φιλιά Ευγενάκι μου, φιλιά!"

(μετά, βράζοντας, την ώρα του ξεπετσιάσματος με τα λογιών πασαλειψατέρ απολέπισης: Ε όχι χρυσή μου, δε θα σου κάνω εγώ τη χάρη να σου ψηφίσω τον μπουμπούκο σου, να πάρεις κι άλλη εκπομπή και να μου βγαίνεις σε κάθε πρωινάδικο και μεσημεριανάδικο σαν την κλασσάτη... Ε όχι! Καλύτερα την ουφάρα με την εργατιά, παρά τον δικό σου!)

ΥΓ- κι ύστερα λέμε ότι ο έλλην ψηφοφόρος δεν είναι αντικειμενικός κι ότι τα debates δεν καθορίζουν πρόθεση ψήφου :))))

Soon... pretty soon-

2009-09-06T22:53:00.007+03:00

I'm bringing sexy back...

Ναι, έχω ένα θέμα με τα remixes, τα προτιμώ από τα originals - αν το έχει πιάσει να το ξετινάξει το τραγούδι ένας dj που αξίζει τον ιδρώτα που χύνεται στην πίστα του ως το πεζοδρόμιο και τ'αυτοκίνητα, λέει κλάσεις περισσότερο! Πουσαριστό beat, που θυσιάζεται στο original για να διατηρηθεί στο στήσιμο και την ενορχήστρωση το ύφος του τραγουδιού και η αναγνωρίσιμη χροιά του καλλιτέχνη-τραγουδιστή.... Ένώ έτσι, σε σπηρουνιάζει να χορεύεις μέχρι να μην ξέρεις πού πατάς, να φτύσεις όλο το σπέρμα του μπάρμαν* που ήπιες δλδ! :)

(* για να μαθαίνουν τα λεχούδια που είναι μες την απορία: μισό σφηνάκι βότκα, μισό καλούα, σταγόνες κρέμα γάλακτος στη μέση, ή ρούμι, tia maria και σταγόνες bailey's - το πίνεις χωρίς χέρια, όλο το σφηνάκι στο στόμα, μια κίνηση πίσω και άσπρο πάτο! Για το σπέρμα του διαβόλου τώρα, σε επόμενο μάθημα...)

Wicked. Game. Now Playing...

2009-08-10T19:40:00.007+03:00

Καλές βουτιές
στα ρηχά (ρηχά είναι... bitte)
στα βαθιά (πατώνεις? κιόλας? α, ναι, πατώνεις... νομίζεις...)
δυο μεγάλες πετσέτες παγάκια νερό ποτά να μην στεγνώνει τίποτα
μπόλικες προμήθειες κι ένα ντους εκεί κοντά για διάλειμμα...

YΓ1: Γειά σου ρε Κώστα, connecting people!
ΥΓ2: Οχι τόσο τζελ ρε σεις (αγόρια / κορίτσια), βαφτικά, σπρέυ, fake tanners, κρέμες, λοσιόν, πούδρες, glitter, after shaves, κάθε τετραγωνικό κι αλλαγή χρώματος κι αρώματος... έλεος! Πας να φιλήσεις κι είναι σα να γλύφεις κατευθείαν το ράφι του Χόντου, λαμαρίνα με χυμένες μπογιές, μανόν, κολώνιες και δαχτυλιές!

01.06.09 Kωλοτσίγαρο!

2009-07-24T15:52:00.001+03:00

Στο καλό και να μας γράφεις...

Και για Οσους το Εχασαν...

2009-07-24T15:28:00.002+03:00

Παλιό αλλά μια και το ζήτησαν κάποιοι "νέοι", ντιρέκτ από τα αρχεία μας... Οχι τίποτα, αλλά είναι χάρμα οφθαλμών κάτι τέτοια και αφήστε τα κομπλεξικά και τα σεξιστικά στην άκρη. Καλοκαίρι είναι, κάντε καμμιά έρευνα σε καμμιά παραλία, μπορεί να μην βρείτε ροδάκινο... αλλά κι ένα καλό δροσερό καρπούζι έχει εν μέσω καύσωνα (και "ξηρασίας"...) τρελλή γλύκα!!!

:)))))))

A Very Merry Christmas Everyone!

2008-12-29T03:49:00.004+02:00

«Sex Under the Christmas Tree»

Συνταγή για το punch με το όνομα που εμπνέει...

* 2 μεγάλες κονσέρβες ροδάκινα (με όλο τους το σιρόπι, όχι καμμιά λάιτ έκδοση)
* 1 μπουκάλι γρεναδίνη
* 1 λίτρο χυμό πορτοκαλιού (ο «Ολυμπος» είναι αρκούντως διάφανος και με ωραία γεύση)
* 1 μπουκάλι καλό λευκό κρασί (προτείνουμε κάτι στάνταρντ όπως «Στροφιλιά»)
* 1 μπουκάλι αρωματισμένη βότκα (η Absolut cranberry είναι μια καλή επιλογή).

Κόβουμε τα ροδάκινα σε μικρά κυβάκια (ή φετούλες, δεν έχει σημασία, πιο πολύ θα τα πιπιλίσουν ή θα τα γλείψουν παρά θα τα φάνε έτσι ή αλλιώς). Τα ρίχνουμε σε μεγάλο μπωλ (να χωράει 5 λίτρα μίνιμουμ). Μετά προσθέτουμε όλα τα άλλα υλικά με προσοχή (λερώνει), χωρίς πάγο κι ανακατεύουμε. Αφήνουμε εκτός ψυγείου για μισή ώρα να «δέσουν». Μετά βάζουμε το μπωλ στο ψυγείο μέχρι να έρθουν οι καλεσμένοι.

Οταν ζεσταθεί το κλίμα, γεμίζουμε με παγάκια (ή τριμμένο πάγο...) μεγάλα ποτήρια με πόδι (ή ακόμη καλύτερα, σαμπάνιας «τουλίπες» που χωράνε αρκετό ποτό, όχι «flute» πάντως γιατί στουμπώνουν αμέσως με παγάκια και ροδάκινα).

Σερβίρουμε με πονηρό χαμογελάκι.

Extra tip: βάζουμε έναν/μία «βοηθό μας» να μοιράσει λίγο πριν κλαράκια γκυ με τα σχετικά σχολιάκια: «Κράτα το πάνω από το κεφάλι σου», ώστε να έχει ο καθένας από ένα καλό άλλοθι για να αρχίσει η ανταλλαγή (κατ’αρχήν) σάλιου.

ΚΑΛΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ! ;))))

X-P MUTATION Λοιπόν...

2008-06-01T06:00:00.005+03:00

"This is NOT food".
At least not for 6.7 billion of people out there.

Παρθενικό Τεύχος X-P MAG με θέμα την Μετάλλαξη - αλλά λίγη υπομονή είπαμε! :)))

Αν δεν Εχετε Δει το X-P MAGAZINE, δεν 'Εχετ'X-P ΤΙ-ΠΟ-ΤΑ!!!!

2008-06-01T05:53:00.004+03:00

Σύντομα τα σπουδαία! ;))))

ΥΓ- καλά καλά, για όσους δεν κρατιούνται και θέλουν να κρυφοκοιτάξουν πριν ανα(λα)λύσω δυό-τρία πραγματάκια από τα σουσούμια που τα ξέρουν λίγοι, για μπείτε εδώ να ξεφυλλίσετε και πείτε μου μετά... Τα συγχαρητήρια στον εκδότη και curator για την επαγγελματική προσέγγιση, ε? Αναμείνατε και θα τα μάθετε όλα!

Το Γκαζόν Θέλει Πάτημα...

2008-05-16T23:38:00.004+03:00

... και η γκόμενα περ-πάτημα! Δε λέω, καλή η σύλληψη, έτσι και κάνει όμως κάποια πατούσα να με πατήσει στα βυζιά, έστω για τις ανάγκες μιας φωτογράφισης, καλύτερα να πάρει ο/η κάτοχος των οματιών του/της πριν το κάνει. Για να μην τις πάρω τις πατούσες και τις κάνω σουπλά ζευγάρι.

"Στήθος Μάρμαρο...

2008-05-16T23:32:00.002+03:00

... και καρδιά πατάτα" λέει το ρητό. Αλλά εδώ τα δομικά υλικά αλλάζουν άρδην: στήθος πλέξιγκλας και καρδιά ρητίνη? Φάιμπεργκλας? Πολυκαρβονική? Αφρός? Σπόγγος? Μια μικρή γύρα σε καταστήματα ειδών μπάνιου-κουζίνας θα σας πείσει ότι το έχουμε χάσει τελείως. Το highlight που είδα σήμερα: καμπινεδο-νεροχύτης ροζο-γκρί όνυχας με γύρω-γύρω πάγκο από γαλαζοπράσινο δέρμα καρχαρία. Δεν κάνω πλάκα.

Σταυρώστε με, σταυρώστε με...

2008-05-16T23:27:00.003+03:00

Αντί για προκαταρκτικά, σπαζοκεφαλιά για πολυμήχανους: πώς διάτανο προσπερνάμε τα φυσικά εμπόδια για να σερβιριστούμε? Από μπουφέ που είναι κιόλας μπρος στη μούρη μας? Κλεψιές όπως "τη γυρνάμε ανάποδα", δεν παίζουν.

Το Χειρότερο της Ζωής Ολόκληρης.

2008-05-11T20:24:00.004+03:00

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ σε όλες τις μάναδες. Μια ευχή-κατάρα αν έρθει το παιδί σου σκεπασμένο με σημαία στο σπίτι. Οποιαδήποτε σημαία. Η χωρίς σημαία. Κομματάκια από τροχαίο. Λιώμα από ναρκωτικά. Σουρωτήρι από πυροβολισμούς. Και τόσα άλλα, τόσα μα τόσα μα τόσα άλλα... Η απλώς δεν έρθει ποτέ...

Σι Στινεύ' του Σι-Στριγνκ Μωριέλι μ'?

2008-05-08T01:20:00.005+03:00

Ναι, είναι πραγματικό προϊόν. Ναι, πουλιέται κανονικά. Στο εξωτερικό. Οχι, δεν ξέρω καμμία μα καμμία γυναίκα που να μου έχει πει: "Α τι ωραία ιδέα, για φέρε!" από αυτές που ρώτησα. Ούτε καν άντρας δεν είπε ότι του αρέσει, ούτε να το βλέπει ούτε τίποτα. Οπερ μεθερμηνευόμενον ότι δεν πρόκειται να πιάσει ζαμαί των ζαμών στα καθ'ημάς.

Γιατί όμως όλοι μα ΟΛΟΙ απαξάπαντες οι τηλεπαρουσιαστές (άντρες και γυναίκες, μην πω κυρίως άντρες), φαίνονται μια χαρά ότι το φοράνε ΗΔΗ και τους στενεύει μάλιστα? Φωτεινή εξαίρεση οι ειδησεο-παρουσιαστές, που έχουν φορέσει ολόκληρο μπαστούνι εσωτερικά, το c-string δεν τους κάνει δουλειά...

Αμάν Χριστιανέ Μου!

2008-05-01T20:15:00.003+03:00

... Χμ, πάντως μην ακούτε τι πίπες λέω που κλαψουριάζω στο άλλο μου το μπλογκ, ο Αγιος Θερμόμετρος και η Αγία Αντιβίωση και στον πάγκο μέχρι νεωτέρας... κάθε Πάσχα έχει και τις πολύ κατανυκτικές στιγμές του.

Σκέτο προσκήνυμα!

Αφιερωμένο στον Δήμαρχο, που μου χρωστάει μια εξομολόγηση!! ;))))

Και Για Να Μην Ξεχνιόμαστε...

2008-04-26T10:55:00.001+03:00

ΚΑΛΟ ΠΑΣΧΑ!

ΣΥΜΒΟΛΑΙΟ ΣΥΜΒΙΩΣΗΣ Η ΔΙΑΚΡΙΣΗΣ?

2008-03-17T09:13:00.004+02:00

ΣΥΜΒΟΛΑΙΟ ΣΥΜΒΙΩΣΗΣ ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΚΑΠΟΙΟΥΣ; ΟΧΙ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ!

Στην Ελλάδα οι γκέι, οι λεσβίες και οι τρανσέξουαλ γνωρίζουν από διακρίσεις. Τις αντιμετωπίζουν καθημερινά στην οικογένεια, την κοινωνική ζωή και τον επαγγελματικό στίβο.

Καμιά φορά όμως φτάνει μια σταγόνα για να ξεχειλίσει το ποτήρι.

Σύμφωνα με δημοσιεύματα του τύπου το Υπουργείο Δικαιοσύνης ετοιμάζεται να καθιερώσει ένα 'συμβόλαιο συμβίωσης' ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ για τα ετερόφυλα ζευγάρια. Δεν θεωρούμε ότι ένα απλό 'συμβόλαιο' μπορεί να λύσει τα ζητήματα των ζευγαριών ίδιου φύλου, ούτε να εξασφαλίσει την ισότιμη μεταχείρισή τους. Πιστεύουμε όμως ότι η προτεινόμενη διάκριση είναι κατάφωρα αντίθετη τόσο με το ελληνικό Σύνταγμα όσο και με τις ευρωπαϊκές συνθήκες για τα δικαιώματα του ανθρώπου. Πόσο μάλλον όταν 18 ευρωπαϊκές χώρες ήδη παρέχουν νομική κατοχύρωση στα ζευγάρια ίδιου φύλου.

Σκοπός αυτής της πρωτοβουλίας είναι να ενημερωθούν σχετικά οι ευρωπαϊκοί θεσμοί, οι οργανώσεις για τα ανθρώπινα δικαιώματα, ιστοσελίδες και ιστολόγια σε όλο τον κόσμο. Αυτό που ζητάμε είναι ίσα δικαιώματα για όλους. Τίποτα παραπάνω, τίποτα λιγότερο.

Αυτή τη φορά δεν θα μείνουμε σιωπηλοί. Αυτή τη φορά δεν θα κάτσουμε με σταυρωμένα χέρια.

ΕΛΛΗΝΕΣ ΜΠΛΟΓΚΕΡ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΩΝ ΔΙΑΚΡΙΣΕΩΝ

A DOMESTIC PARTNERSHIP THAT DISCRIMINATES? NO THANKS!

In Greece gays, lesbians and transexuals know about discrimination. They face it daily from their families, in their social lives and in the professional field.

But sometimes, all it takes is a single straw to break the camel's back.

According to press reports, the greek government is preparing to introduce a domestic partnership 'contract' EXCLUSIVELY for unmarried heterosexual couples. We do not believe that a mere 'contract' can resolve the issues same-sex couples face or ensure their fair treatment under the law. However this discriminatory proposal is a direct contravention of the greek Constitution, as well as european human rights treaties. Especially since same-sex couples already enjoy legal rights in 18 european nations.

The aim of this intervention is to make sure that european institutions, human rights organisations, websites and weblogs from around the world learn about these proposals. What we ask for is equal rights for all. Nothing more and nothing less.

This time around we will not sit idly by. This time around we will not keep silent.

GREEK BLOGGERS AGAINST DISCRIMINATION

ΥΓ- "Συγκινήθηκα επίσης που εμμέσως πλην σαφώς ο Αρχιεπίσκοπος σίγουρα δεν σκοπεύει να οργανώσει λαοσύναξη κατά του «συμφώνου συμβίωσης» που προωθεί ο κ. Σ. Χατζηγάκης. Υπογραμμίζω βέβαια ότι το σύμφωνο παραμένει πρωτοβουλία τριτοκοσμική και όχι ευρωπαϊκή, αφού δεν περιλαμβάνει όλων των ειδών τις συμβιώσεις.", από Βηματοδότη 14.03.08

Για περισσότερα εδώ.

Erotica XXX: Three Times Erotic!

2008-02-25T22:36:00.004+02:00

Και για όσους δεν το έπιασαν το υπονοούμενο, για τρίτη συνεχή χρονιά η γκαλερί Spilioti Projects παρουσιάζει την έκθεση "Εrotica ΧΧΧ" στο Bacaro (Σοφοκλέους 1, 210-32.11.882). Εγκαίνια αύριο Τρίτη, 26 Φεβρουαρίου στις 9:00 το βράδυ, αίθριο με τις καλύτερες παρέες, vibes στο φουλ και εκθεσιακός χώρος... φωτιά στα κόκκινα και λίγα λέω! Εχει και dress code, φυσικά erotica. Τι άλλο?! (Γουστάρω!)

Στην 1η "Erotica" λοιπόν εντοπίσαμε την διαφορά μεταξύ erotica και πορνογραφίας.

Στην 2η, "Εrotica part 2-za" εξερευνήσαμε τα όρια του ερωτισμού και προσπαθήσαμε να διερευνήσουμε και τις πιο "σκοτεινές" πλευρές του έρωτα. (Για ό,τι άλλο είχα ποστάρει τότε, εδώ, επίσης εδώ, κλίκατις εδώ, εννοείται κι εδώ, και τέλος εδώ).

Και πάνω που νομίζαμε ότι τα είχαμε δει όλα, φέτος στο "Erotica XXX" η τέχνη αποδεικνύει πως το συγκεκριμένο θέμα είναι τόσο δυνατό ώστε να σαρώνει όλους τους τομείς της κοινωνίας: πολιτική, χρήμα, θρησκεία και να διευρύνει την κατανόηση μας σε ο,τιδήποτε θεωρούσαμε ακραίο. Ξαφνικά τα "σκάνδαλα" μοιάζουν με παιδική χαρά.

Ζωγραφική, φωτογραφία, ψηφιακή τέχνη, εγκατάσταση video art, blog art, mobile phone art, ροζ dvd, erotic accessories, ρούχο, αντικείμενο, performance, dj set, party και dress code... erotica (εδώ το μπλογκ σας κλείνει πονηρά το μάτι).

Οι καλλιτέχνες που συμμετέχουν είναι οι:

Φανή Καλογιαννίδου, Νίκος Γιαβρόπουλος, Ισμήνη Μπονάτσου,
Βασίλης Μπούτος, Φωτεινή Πολυδώρου, Νικήτας Καραγιάννης,
Δημήτρης Γαλάνης, Peter Poulos, Νίκος Βανδώρος, Μαρία Μανουσέλλη,
Γεώργος Κάλλας, Μαρία Παπαιωάννου, Σοφία Φωτιάδου, Σπάρτη Λιναρδάκη,
Παναγιώτης Χατζηστεφάνου, Κωνσταντίνος Σκαφίδας, Αλεξάνδρα Κολλάρου,
Marcello Niktas, Νίκος Βανδώρος, ΤΖΙΑRA, Σταυρούλα Χατζή, Καλλιρρόη Σπυρίδωνος,
LoRy Man-Bites-Man, Κατερίνα Μερτζάνη, Σπύρος Βασιλάς, Αγγελος Καραγεώργος,
Πάνος Μιχαήλ (Greek Gay Lolita), Ζωή Κακούρη, Κώστας Κοχαιμίδης,
Mariken V.d. Brink, Αβραάμ Παπαβραμόπουλος, Θεόφιλος Γρυλλάκης, Toby Short,
Άρης Χαντζόπουλος, Δήμητρα Παπαναγιώτου, Παντελής Ξηροχειμώνας,
Φώτης Κουζινός, Ελένη Μυλωνά, A Non-private Life, Αννα Κατσίμπρα,
Αλέξανδρος Ανδριτσόπουλος, Γιώργος Λυντζέρης, Κωνσταντίνα Κλάδη,
Θεόφιλος Κατσιπάνος, Νίκος Πατρελάκης, Άγγελος Μέντης, Παύλος Γαβαλάς,
Αλέξανδρος Λόγγος, Eύα Κολιοπάντου, Αννα Μανέτα,
Aphrodite’s Sheets, Sadosadist, Θανάσης Λάλας.

Honored guest artist: VASSILIKI

Διάρκεια έκθεσης: 26/2 – 5/4/08
Ώρες λειτουργίας: 12:00-15:00 & 19:00 έως 01:00+
Δευτέρα-Σάββατο. Κυριακή κλειστά.

Be there or be square! ;))))

Είναι Κάτι Μανάδες....

2008-02-16T19:53:00.003+02:00

... που δε γίνονται Μάνες.

Και πουλάν τα παιδιά τους στο χρήμα και την (σιγά τα ωά μαντάμ!) δόξα: "Baby Dance" χορευτικό ρηάλιτυ σώου στον Alpha TV.

Αν υπήρχε η ΑΠΟΛΥΤΗ σφαλιάρα για γονείς για το κακό που κάνουν στα παιδιά τους, θα ήθελα να πέσει πάνω τους μέχρι να πουν ήμαρτον. Φτάνει που τα έχουμε μουρλάνει να προλάβουν τα πάντα και τα φορτώνουμε με 15 φροντιστήρια από νήπια.

Να τα τσουλοποιούμε από τα προνήπια δεν το θέλει ούτε ο διάολος. Μια παιδική ηλικία έχουν κι αυτά, που έχει συρρικνωθεί όσο δεν παίρνει.

Ας τους την αφήσουμε να τη χαρούνε λιγάκι!

ΑγιοΒαλεντινιάτικα...

2008-02-14T23:40:00.001+02:00

Για να μη λέτε ότι δεν σας προσέχουμε και τέτοια μέρα, ναμερικές ιδέες να δείξετε πόσο απενοχοποιημένος είστε, πόσο κουλ, πόσο ξέρετε να διαχωρίζετε τον έρωτα από την αγάπη (κι εννοείται να προτιμάτε πάντα το πρώτο, το άλλο έχει μπλεξίματα) και πόσο παίζετε το χιούμορ στα δάχτυλα...

Ιδού μια χάρτινη (με πλαστική επένδυση) πετσέτα εστιατορίου, που μπορείτε να την χρησιμοποιήσετε στο γραφείο σας, να την πάρετε μαζί σας στο εστιατόριο σε business lunch και μη σας πω την έχετε και στο αυτοκίνητο για να τρώτε ανενόχλητος το πρωινό σας χωρίς να πέφτουν στο κοστούμι ψίχουλα & ντομάτες απ'το σάντουιτς - γλυτώνετε και τους λεκέδες από καφέ στο παντελόνι (εμ, Κηφισίας πρωί-πρωί υπαίθριο πάρκινγκ, πρώτη-νεκρό, πρώτη-νεκρό δε βγαίνει ξεροσφύρι...). Η την δίνετε στους φίλους όποτε έρχονται για δείπνο μετά των συζύγων τους, προσφέροντας στις κυρίες φυσικά κανονικές, υφασμάτινες και κεντημένες!

Δείτε και σκεφτείτε κι άλλες χρήσεις, ξέρετε εσείς, που όμως επειδή δε θέλουμε να φάμε φλαγκάρισμα δεν μπορούμε να δείξουμε εδώ, στο σεμνό αυτό +βλόγιον+. Το πολύ-πολύ τοποθετείτε μια ξανθιά περούκα πάνω από αυτή την πετσέτα, αυτοφωτογραφίζεστε και στέλνετε MMS στον κολλητό: "Χάνεις που δεν έρχεσαι". Απλά πράγματα!

Να δω τώρα αυτό το πάνελ για το εμπρόσθιο τμήμα του ταμείου σε μίνι-μάρκετ, φαρμακεία, βίντεο-κλάμπ, να πεθάνωωω! Κι όχι τίποτα, εδώ βλέπετε τις σεμνές εκδόσεις, λίγο ποδαράκι, λίγο μπουτάκι, να κάνει το πολύ-πολύ κομποζέ με τον κυρ-Μπάμπη απ'το μπακαλικάκι στη γωνία...

Δε χρειάζεται να πω τι εφαρμογές έχει, με κυρίες ή κυρίους φωτογραφημένους στα τέσσερα ας πούμε, να προσφέρουν (γονυπετείς) υπηρεσίες ανακούφισης από το στρες και την ορθοστασία στους σκληρά εργαζόμενους ταμείες...

Το πολύ-πολύ, αν δεν πιάσει κανείς το χιούμορ σας και δεν επιστρέψετε σπίτι ζευγαρωμένος, μπορείτε να κοιμηθείτε πολύ ευχάριστα στο κρεβατάκι σας αγκαλιά με τη γυναίκα των ονείρων σας. Από το Λιτσάκι μέχρι την Ναόμι. Που ούτε θα σας ενοχλεί με τα κρύα της τα πόδια, ούτε θα σας σπρώχνει στον ύπνο σας, ούτε ροχαλητό, ούτε κρεβατομουρμούρα, τίποτα...

Χρόνια σας πολλά βρε!

Εκλογές.

2008-02-11T08:48:00.001+02:00

Στην Αρχιεπισκοπή.

Στον Σύριζα.

Παρά λίγο στο Πασόκ.

Εντός ολίγου στο Ελλάντα.

Πειράζει που μου θυμίζει η κατάσταση ωμό κρέας, ψοφίμι για την ακρίβεια?

Που σφάζουμε περισσότερα απ'όσα χρειαζόμαστε για να χορτάσουμε την πείνα μας.

Τα στερούμε από τους υπόλοιπους εννοείται, με κομψά σαδιστική αίσθηση υπεροχής.

Και μονίμως τρώνε (χλαπακιάζουν) οι λιγότερο πεινασμένοι.

Για την ακρίβεια, οι εντελώς χορτάτοι... Το Χυδαίο σε όλο του το μεγαλείο.

Use It Or Lose It.

2008-02-10T08:18:00.000+02:00

"Λοιπόν, άντε πάλι να κρατιόμαστε σε φόρμα, υπομονή.... Ποιός ξέρει πόσο θα μου τους αποπροσανατολίζει πάλι ο καινούριος και τι ταρζανιές θα χρειαστεί να κάνω για να μην χάσω και τους υπόλοιπους στον ανθυποπλανήτη..."

Μεταξύ Σκύλας και Χάρυβδης....

2008-02-04T03:57:00.000+02:00

... οι φίλοι μας οι Αμερικάνοι: Ούτε στους πιο άσχημούς τους εφιάλτες να καταντήσουν να διαλέγουν ανάμεσα σε γυναίκα και σε μαύρο. Και οι δύο και μιλάνε και λαλάνε. Πολύ!

Και μείνανε τα ζα με τις κλωστές στο χέρι - γιατί πού να της ράψουν το στόμα της μίας, και με τους πυρσούς επίσης - πού να τον κάψουνε ζωντανό τον άλλον... Σα να μην τους πολυ-αρέσει αυτή η δημοκρατία, κι ελπίζω να μην την πληρώσει το επόμενο πετρελαιοκράτος.

Πάντως ο σουρρεαλισμός της αληθινής ζωής όταν είναι τύφλα στο μεθύσι, δεν πιάνεται!

Μ'Αυτά και Μ'Αυτά...

2008-02-04T02:14:00.001+02:00

... ξεχάσαμε τα πραγματικά προβλήματα του Κράτους! Ποιό Ασφαλιστικό, ποιά Παιδεία, ποιά Οικονομία... α τώρα που είπα Οικονομία, ρε μάνα πού το είχε καταχωνιασμένο το δομημένο το ομόλογο ο πάτερ της ενορίας είπαμε?

Το Καινούριο Μπλουζάκι Παραγγελιά στου Μαξίμου

2008-01-26T03:37:00.000+02:00

Και inside information, ορίστε, στα πούπουλα σας έχω!

"Βγάλε κι εσύ ένα dvd, μπορείς!"

Μόνο μην καρφώνεσαι. Να κοιτάς, αλλά διακριτικά, όχι έτσι χύμα. Να μαγνητοσκοπείς συνέχεια, όλο και κάτι θα σου μείνει για τις κρύες νύχτες του χειμώνα...

(ή μήπως νόμιζαν ότι ο κόσμος βγάζει το μπριος του -με ούλα μογγολικής σύλφης, αυγοτάραχο αηδονιών Περσίας και φλύδες από φτέρνα μαλαισιανού οξύρυγχου παρακαλώ- από την καθημερινή δουλειά του -αν έχει- και δουλεύει μες την τρελλή χαρά με προοπτική τα 70?)

Ε(μ)πλεξα!

2008-01-26T03:32:00.001+02:00

Ναι, ζητώ (γονυπετής και χαμηλοβλεπούσα) μεγάλη συγγνώμη ρε παιδιά που έχω καιρό ν'ανεβάσω ποστ εδώ μέσα, αλλά με τόσες τσουτσουνοθήκες πλέξιμο, να προλάβω την παραγγελία για Κοινοβούλιο, έχω φλιπάρει!

Το σημείο δε στη βάση, για τα μπαλλάκια, που το θέλουν να χωράει τουλάχιστον μπάλλες του μπάσκετ μέσα, είναι πραγματικό ανέκδοτο!

Υπόθεση Ζαχό- στον αέρα...

2008-01-11T01:39:00.000+02:00

... και μέχρι στιγμής τα λαγωνικά ψάχνουν προφανώς σε λάθος μέρος.

Αλλού είναι το πρόβλημα παιδιά, δεν είναι το "ροζ" το θέμα μας. Το μαύρο, το κατάμαυρο είναι. Αυτό που δίνεται κάτω από τραπέζια, αυτό που ξεπλένεται, αυτό που σκοντάφτει και ουπς! μπαίνει σε τσέπες αντί σε προϋπολογισμούς... you know?

Οχι ρε σεις, εδώ δεν είναι αυτό που καπνίζεται, μη με φουρκίζετε τώρα!

ΥΓ- τι κάθομαι και χαλάω το σάλιο μου ήθελα νά'ξερα...

Wake-up Call...

2008-01-10T04:27:00.000+02:00

... from the dream Traummeister ordered:

Για εκείνο το : "Ξύπνησες επιτέλους ω Αρχοντα των Ονείρων?!" που σου έγραψα, με πείραξες (ως συνήθως): "Παρακαλώ, μπορώ να το έχω αυτό, με την φωνοχροιά σας, στο κινητό μου; Είμαι βέβαιος πως θα κάνει την μελωδία που έχω τώρα για ξυπνητήρι να ακούγεται ως ντρογκάνα! :-)"

Voila!

Σου χαλάω χατήρι εγώ καρντιά μου?
;)))

2008...

2007-12-31T04:04:00.001+02:00

Με το καλό να μας μπει!

(μόνο μην ξαναθρηνήσουμε θύματα
κι αποθεώσουμε καραγκιόζηδες,
δώσαμε, δώσαμε!)

"Santa Baby" with a Twist!

2007-12-30T03:10:00.000+02:00

"Α ring honey!", "...And I don't mean around the collar!"
"Come and trim my -(Christmas tree)", "...Trim what? Honey, you ain't trimming nothing around here!"
"Hey Look here boy! Μiss RuPaul's been so good it just hurts!", "Oh, no, she don't wanna make a man out of you!"

LOLOLOLOLOLOL!

Χωρίς πλάκα τώρα, αντί: "Ελλάς, Ελλήνων Χριστιανών", βάλτε: "Ho, Hο, Hο!" με την άλλη, την συγκοπτόμενη την έννοια, κι είστε μέσα.

Χμ, γιατί, αυτά που γίνονται με το ροζ το βιντεάκι πάλι, ενόσω του Υπουργείου Πολιτισμού σύσσωμου του καίγεται το σώβρακο, είναι ορθότερα και πιο αρμόζοντα στο εορταστικό κλίμα?!

Δώρο από Χέρι....

2007-12-29T05:56:00.000+02:00

"... Ε καλά βρε χρυσέ μου κι εσύ... μπέρδεψα τα δώρα... τι να κάνω, με τέτοιο κεφάλι καζάνι που είχα όλη μέρα, να γυρίζω στις 8 σπίτι και μετά να ετοιμάζομαι να πάμε στης μάνας σου? Μπερδεύτηκα... Εντάξει, εντάξει, το ξέρω, τι να κάνω τώρα?... Της ζήτησα συγγνώμη, σου ζήτησα κι εσένα... έλα βρε μωρό μου, πάμε τώρα να κοιμηθούμε λιγουλάκιιιι...."

(χεχεχε της το χρώσταγα της κακούργας!)

How Do I Love Thee? Let Me Count The Ways...

2007-12-27T03:50:00.000+02:00

"Ναι αγάπη μου... χαχα, θα σου πάρω και αγιοβασιλιάτικο σκουφί για τα χριστούγεννα, μη στεναχωριέσαι, είπαμε, θες να πεις στη μάνα σου τα κάλαντα, που είναι γριά και μόνη της... έκπληξη, που την έγραψες ένα χρόνο για χάρη μου... ναι, δεν θα το ξεχάσω, ναι, από το κατάστημα στη γωνία με τα εποχιακά, όχι από τον Σκλαβενίτη, ναι, τό'παμε, όχι εκείνα με τα χαζά τα αστεράκια που αναβοσβήνουν, κάτι πιο απλό... μμνναι, και τριγωνάκι... οκ, θα σε προλάβω πριν να φύγεις να πας να τη δεις, ναι, μετά θα πάω για καφέ και το βράδυ θα σε περιμένω, έτσι? Φιλιά, κλείνω τώρα, να φύγω απ'το γραφείο, τα λέμε το βράδυ... Μμμμναι μωρό μου, κι εγώ, κι εγώ..." -κλικ-

(μαλάκα...)

(για την ακρίβεια, θα στο πάρω να χωράει και τα κέρατα....)

Wishing You A White Christmas...

2007-12-20T07:54:00.000+02:00

Ολοι οι άγγελοι στην πίστα!

Το είπαμε, η Τέχνη ταρακουνάει, φωτίζει, εξυψώνει και όχι μόνον. Μην ξεχνιόμαστε λοιπόν, μέρες πού'ναι...

Στη Γκαλλερί Bacaro/Spilioti Projects, Σοφοκλέους 1 (απέναντι από το Χρηματιστήριο, στην καρδιά της Αθήνας, 210-321.13.88, 6973-22.97.17), έρχονται τα πιο λευκά Χριστούγεννα ever! Καλλιτέχνες αξιώσεων θα μας πιάσουν από το χέρι και θα μας δείξουν το δρόμο - θα μας βάλουν στα δικά τους, λευκά μονοπάτια... και η Τέχνη θα χιονίσει τα καλύτερα vibes πάνω μας!

Τι καλύτερο για να μπείτε ακόμη περισσότερο στο X-mas spirit?

Διότι καλά τα λαμπιόνια και τα δεντράκια, αλλά αυτά που θα δείτε θα σας ζεστάνουν για όλο το χρόνο. Κι όποιο "κομμάτι" πάρετε σπίτι, θα σας θυμίζει ότι η ζωή δεν είναι μόνο άσπρο-μαύρο με πολλές ζώνες γκρι στο ενδιάμεσο, αλλά ένα απέραντο λευκό αν το θελήσουμε.

Για να γράφουμε πάνω του τα καλύτερα.

Glam εγκαίνια ΣΗΜΕΡΑ!

Και το twist?

Dress code φυσικά black, για να λάμψει το λευκό γύρω μας ακόμη περισσότερο!

Και για όσους θέλουν, στον ίδιο χώρο θα έχει πρωτότυπο bazaar με αντικείμενα design (από έργα τέχνης μέχρι t-shirts), στις 22-23-24 Δεκεμβρίου, 12:00-8:00 μ.μ.

ΥΓ- κι εννοείται ότι δεν θα μπορούσαν να λείπουν οι brilliant bloggers μας, Πάνος Μιχαήλ (Greek Gay Lolita), Aλέξανδρος Ανδριτσόπουλος (Alexandros' Drawings) και Αβραάμ Παπαβραμόπουλος (ο notorious Sadosadist).

Mαντεύετε βέβαια ότι τα έργα "Hunk Jesus" και "Νympho" που θα δείτε εκεί είναι του Sadosadist, έτσι? ;-)

Στολίσαμε!

2007-12-14T09:49:00.000+02:00

Στήσαμε το δέντρο, βάλαμε τις γιρλάντες, βάλαμε τα φωτάκια, τα αγιοβασιλάκια, τα χιονανθρωπάκια, τα καλλικατζαράκια, ανεβήκαμε στη σκάλα να βάλουμε το αστέρι στην κορυφή, κρεμάσαμε και τις κόκκινες μπάλλες μας παντού... είμεθα πλέον κι επισήμως έτοιμοι να μπλογκο-εορτάσουμε!

(πολύ pixel αδερφάκι μου!)

Να Θυμηθώ να Πάρω Μαζί μου...

2007-12-13T05:11:00.000+02:00

... στο blind-date μου απόψε.... λεφτά γιατί δε θέλω υποχρεώσεις, κλειδιά για να μην ξαναχτυπάω στην αποκάτω, παλτό γιατί έχει ψύχρα, λιπστικ/μέντες/προφυλακτικά γιατί ποτέ δεν ξέρεις, γυαλιά ηλίου για την επόμενη μέρα γιατί όντως ποτέ δεν ξέρεις, χαρτοσακούλα να του την φορέσω αν δε μ'αρέσει, κι αυτό το μακώ να του το φορέσω αν μ'αρέσει...

"I am not Santa
(but you can still sit on my lap!)"

Κι εκεί που ετοιμαζόμουν να πάω μπακάλη...

2007-12-10T21:46:00.000+02:00

... που σημαίνει πάντα ένα μπωτέ-εξπρές, δεν τον έχετε δει τι κούκλος είναι, κοιτάζω το κυλοτάκι μου και τι να δω?! Ερχονται Χριστούγεννα και ο κυρ-Βασιλάκης ο κοτσωνάτος κούριερ δεν περιμένει - μου έρχεται από τον Βορρά με φόρα! Χμ, κάτσε, κάτι πρέπει να ευχηθώ κι εγώ σαν καλό κορίτσι (που δεν είμαι τόσο, μα τόσο καθόλου...).. μισό, να βάλω καινούριο στρινγκ και να σκεφτώ....

(φωτο από το αρχείο του γνωστού doctor, να θυμηθώ να τον ρωτήσω αν έχει βάλει καμμιά κρυφή κάμερα σπίτι μου, γιατί όλο κάτι τέτοιες μου ξεφουρνίζει και προβληματίζομαι η ξανθιά!)

2007-12-01T01:38:00.000+02:00

http://www.worldaidsday.org/

AIDS-DAY FESTIVAL

2007-12-01T01:24:00.000+02:00

Φεστιβάλ Ενημέρωσης για την Παγκόσμια Ημέρα κατά του Aids
30 Νοεμβρίου - 2 Δεκεμβρίου 2007

"Η Αγκαλιά μεταδίδει Αγάπη... το Προφυλακτικό Ασφάλεια"

Την 1η Δεκεμβρίου, Παγκόσμια Ημέρα Κατά του Aids, η PRAKSIS (ανεξάρτητη, Μη Κυβερνητική Οργάνωση, με βασικό στόχο της τη δημιουργία, εφαρμογή και υλοποίηση προγραμμάτων ανθρωπιστικής και ιατρικής δράσης), σε συνεργασία με τη Γενική Γραμματεία Νέας Γενιάς και με τη συμμετοχή 11 ακόμη Μ.Κ.Ο., γιορτάζουν με ένα μεγάλο τριήμερο φεστιβάλ ενημέρωσης και πρόληψης.

Μαζί με διάσημους ηθοποιούς, μουσικούς και καλλιτέχνες, ενώνουν τις φωνές τους για να μεταδώσουν το αισιόδοξο μήνυμα όσο πιο ηχηρά γίνεται:

«Η Αγκαλιά μεταδίδει Αγάπη... το Προφυλακτικό Ασφάλεια» !

Εσείς ακόμη κάθεστε?!

Ενδεικτικά αναφέρουμε τις συμμετοχές των Κωνσταντίνου Βήτα, Μιχάλη Δέλτα & Locomondo στο συναυλιακό κομμάτι του φεστιβάλ στις Ολυμπιακές Εγκαταστάσεις του Κέντρου Ιππασίας στο Γουδί, με είσοδο ελεύθερη για το κοινό.

Και φυσικά δε θα μπορούσε να λείπει ένας δικός μας, ο Αβραάμ Παπαβραμόπουλος, που έχει σκηνοθετήσει το διαφημιστικό βίντεο που προβάλλεται ήδη από όλα τα τηλεοπτικά κανάλια και συμμετέχει στις εκδηλώσεις με το βίντεο "Βιόσφαιρα των ανθρώπων του 21ου αιώνα".

Θέλετε λεπτομέρειες? Ιδού:

Η φετινή διοργάνωση αποτελεί μια από τις πιο φιλόδοξες προσπάθειες ευαισθητοποίησης που έχουν πραγματοποιηθεί γύρω από το ζήτημα του Aids στην Ελλάδα, σε μια χρονική συγκυρία που η χώρα σε σχετικές επιστημονικές έρευνες εμφανίζει ανησυχητικές αυξητικές τάσεις στα κρούσματα του ιού, κυρίως λόγω του εφησυχασμού που επικρατεί.

Ενδεικτικά αναφέρεται ότι το 2005 στην Ελλάδα, ο αριθμός των νέων μολύνσεων που δηλώθηκαν παρουσιάζει αύξηση 25% συγκριτικά με το 2004.

Με κεντρικό μήνυμα «Η Αγκαλιά μεταδίδει Αγάπη...το Προφυλακτικό Ασφάλεια», από τις 30 Νοεμβρίου έως και τις 2 Δεκεμβρίου θα πραγματοποιηθεί πλήθος εκδηλώσεων με την αφιλοκερδή συμμετοχή διάσημων προσωπικοτήτων από τον καλλιτεχνικό -κυρίως- χώρο.

Το πρόγραμμα περιλαμβάνει πολλά δρώμενα όπως freehugs από γνωστούς ηθοποιούς και καλλιτέχνες. Τι θα κάνουν ακριβώς? Θα αγκαλιάζουν περαστικούς μεταδίδοντας μηνύματα κατά του στιγματισμού των οροθετικών με αυτόν τον ιδιαίτερα πρωτότυπο και αισιόδοξο τρόπο. Επίσης με επίκεντρο τις Ολυμπιακές Εγκαταστάσεις Ιππασίας στο Γουδή θα πραγματοποιηθεί μεγάλο φεστιβάλ -με ελεύθερη είσοδο για το κοινό- που θα περιλαμβάνει μεγάλο μουσικό Σαββατοκύριακο με συμμετοχή γνωστών καλλιτεχνών και συγκροτημάτων, έκθεση αφισών, μικτής τεχνικής και βιντεοπροβολή. Τέλος τα έσοδα της θεατρικής παράστασης «Τα μυστικά της αποτυχίας μου» θα διατεθούν στην PRAKSIS για το Πολυιατρείο Αθήνας που παρέχει ιατρική και κοινωνική στήριξη σε οροθετικούς.

Εκδηλώσεις ενημέρωσης κι ευαισθητοποίησης θα πραγματοποιηθούν από εθελοντές των οργανώσεων ευτυχώς όχι μόνο στην Αθήνα, αλλά και στη Θεσσαλονίκη και την Πάτρα.

Η καμπάνια φιλοδοξεί να μεταδώσει μηνύματα αισιοδοξίας και αλληλεγγύης, να τοποθετήσει την ασθένεια στη σωστή της διάσταση και ταυτόχρονα να καταρρίψει συμπεριφορές και στάσεις που αποκλείουν τους οροθετικούς συνανθρώπους μας.

Το φεστιβάλ πραγματοποιείται στο πλαίσιο της εκστρατείας ενημέρωσης "Πρώτα Ρώτα" από την PRAKSIS και τη Γενική Γραμματεία Νέας Γενιάς.

Και όλα αυτά ποιοί τα συν-διοργανώνουν είπαμε?

ΣΥΝ∆ΙΟΡΓΑΝΩΣΗ PRAKSIS, ΓΕΝΙΚΗ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ ΝΕΑΣ ΓΕΝΙΑΣ ΜΕ ΤΗΝ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΗ ΟΛΥΜΠΙΑΚΑ ΑΚΙΝΗΤΑ, ΑΝΩΤΑΤΗΣ ΣΧΟΛΗΣ ΚΑΛΩΝ ΤΕΧΝΩΝ, PROLOGOS, ΘΕΑΤΡΙΚΗ ΕΣΤΙΑ ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΝ AEGEE, ANTHROPOS.GR, ΓΙΑΤΡΟΙ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ, ∆ΙΑΒΑΣΗ, ΚΛΙΜΑΚΑ, ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ ΚΑΜΕΡΟΥΝ, ΟΛΚΕ, ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΝΙΓΗΡΙΑΝΩΝ ΓΥΝΑΙΚΩΝ ΕΛΛΑ∆ΟΣ, ΚΑΤΑ ΚΑΠΝΟΥ, ΠΟΛΥΘΕΑΜΑ, ΝΕΑ ΑΚΡΟΠΟΛΗ ΧΟΡΗΓΟΙ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ MEGA CHANNEL, MAD TV, BEST RADIO 92,6, ΕΝ ΛΕΥΚΩ 87,7,MAD RADIO 106.2, ΟΜΙΛΟΣ LIBERIS, EUROCHARITY, OLIMAZI.EU και ∆ΩΡΕΑ ΠΡΟΦΥΛΑΚΤΙΚΩΝ DUREX.

Αναλυτικό Πρόγραμμα:

* Παρασκευή 30 Νοεμβρίου 2007

14:00 Αθήνα / Πλατεία Κοτζιά

Πορεία Ενημέρωσης κι Ευαισθητοποίησης από εθελοντές των Οργανώσεων, με συνοδεία μουσικής από την Ομάδα Κρουστών του Μουσικού Τμήματος ΕΜΠ υπό το Βασίλη Βασιλάτο, έως τον πεζόδρομο Αποστόλου Παύλου, Θησείο (έναντι ηλεκτρικού σταθμού).

16:00 Αθήνα / Πεζόδρομος Αποστόλου Παύλου, Θησείο (έναντι ηλεκτρικού σταθμού)

Διανομή φυλλαδίων και ενημέρωση για το Aids από εθελοντές.

* Σάββατο 01 Δεκεμβρίου 2007

12:00-16:00 Αθήνα / Πεζόδρομος Αποστόλου Παύλου, Θησείο (έναντι ηλεκτρικού σταθμού)

«Ελεύθερες αγκαλιές» (freehugs) από γνωστούς ηθοποιούς (σπεύσατε!) :)))

19:00 Αθήνα / Κέντρο Ιππασίας Ολυμπιακών Εγκαταστάσεων, Γουδί (έναντι Badminton, Μετρό Κατεχάκη, στάση λεωφορείων Σχολή Αστυνομίας)

- Έκθεση αφίσας του εργαστηρίου Γραφικών Τεχνών, Τυπογραφίας & Τέχνης του Βιβλίου της Ανώτατης Σχολής Καλών Τεχνών
- Έκθεση μικτής τεχνικής του Δημήτρη Παπαδημητρίου
- Προβολή video art και ταινιών μικρού μήκους σχετικά με το Aids
- Βίντεο προβολή «Βιόσφαιρα των ανθρώπων του 21ου αιώνα», Concept-σκηνοθεσία: Αβραάμ Παπαβραμόπουλος, Performer: Γιάννης Γιαπλές

- Συναυλίες

21:00 ELIKA
22:00 ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΒΗΤΑ
23:00 Dj set ΜΙΧΑΛΗΣ ΔΕΛΤΑ

Και ταυτόχρονα σε δύο άλλες πόλεις:

12:00 Θεσσαλονίκη / Πλατεία Αριστοτέλους

"Ελεύθερες αγκαλιές" (freehugs") από την PRAKSIS, ζογκλέρ από το «Πολυθέαμα» και θεατρικό δρώμενο από τη «Νέα Ακρόπολη»

12:00 Πάτρα / Γεροκωστοπούλου & Αγ Νικολάου

Διανομή φυλλαδίων και ενημέρωση για το Aids από την AEGEE και τη ΜΚΟ «Κατά κάπνου»

* Κυριακή 02 Δεκεμβρίου 2007

15:00-19:00 Αθήνα / Πεζόδρομος Αποστόλου Παύλου, Θησείο (έναντι ηλεκτρικού σταθμού)

Διανομή φυλλαδίων και ενημέρωση για το Aids από εθελοντές.

19:00 Κέντρο Ιππασίας Ολυμπιακών Εγκαταστάσεων, Γουδί (έναντι Badminton, Μετρό Κατεχάκη, στάση λεωφορείων Σχολή Αστυνομίας)

- Έκθεση αφίσας του εργαστηρίου Γραφικών Τεχνών, Τυπογραφίας & Τέχνης του Βιβλίου της Ανώτατης Σχολής Καλών Τεχνών
- Έκθεση μικτής τεχνικής του Δημήτρη Παπαδημητρίου
- Προβολή video art και ταινιών μικρού μήκους σχετικά με το Aids
- Βίντεο προβολή «Βιόσφαιρα των ανθρώπων του 21ου αιώνα», Concept-σκηνοθεσία: Αβραάμ Παπαβραμόπουλος, Performer: Γιάννης Γιαπλές

- Συναυλίες

21:00 THE EMPTY FRAME
22:00 VICTORY COLLAPSE
23:00 LOCOMONDO

* Τρίτη 4 Δεκεμβρίου

17:00 Αθήνα / Θέατρο Ήβη, Σαρρή 27, Ψυρρή

Παράσταση «Τα μυστικά της αποτυχίας μου» του Γιώργου Ηλιόπουλου.

Μετά την παράσταση ακολουθεί μουσικό live με τον Αποστόλη Μελή και τη Τζένη Σουλκούκη. Τα έσοδα της παράστασης θα διατεθούν στην PRAKSIS για το Πολυιατρείο Αθήνας που παρέχει ιατρική και κοινωνική στήριξη σε οροθετικούς.

Για περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να επικοινωνήσετε με την PRAKSIS στο τηλέφωνο 210-520.5200 (Δημήτρη Ρουμπή), στο e-mail d.roubis@praksis.gr και στο www.praksis.gr.

"Η Αγκαλιά μεταδίδει Αγάπη... το Προφυλακτικό Ασφάλεια"

2007-11-29T03:43:00.000+02:00

http://www.joinred.com/

Life is Art. Art is Life

2007-11-28T02:30:00.000+02:00

Σταχυολογημένα δείγματα από τις δημιουργίες ευαισθητοποίησης απέναντι στον θανατηφόρο ιό. Γιατί με την ενημέρωση περί μπαμπούλα, δεν τσίμπησε άπαξ και δια παντός ο δυτικός κόσμος. Συγγνώμη που σας ξεβολεύουμε κιόλας καλά μας πολιτισμένα μας Κράτη και πρέπει να μας τα ξαναλέτε...

Με ορθές-κοφτές και έξυπνες εικόνες όμως, το αποτέλεσμα είναι άμεσο κρατάει αρκετά. Μέχρι όμως να γίνει συνείδηση το "σεξ = πάντα προφυλακτικό", έχουμε ακόμη πολύ δρόμο, και κανένα περιθώριο εφησυχασμού.

Από κει και πέρα, το στοίχημα είναι πώς θα περάσει ο καθένας το μήνυμά του. Το everythingweird.com έδειξε ένα νυφικό φτιαγμένο στη Νέα Υόρκη από 12.500 προφυλακτικά, για την 19η Παγκόσμια Ημέρα Κατά του AIDS.

Αλλη μια διαβεβαίωση ότι η Τέχνη εμπνεέται από τη ζωή, τα όμορφα μα και τα άσχημά της. Και φυσικά η υπενθύμιση ότι και η ζωή μπορεί να εμπνευστεί από την Τέχνη.

Οχι μόνο για να παίρνουμε τα πάκα με τα προφυλακτικά και να κάνουμε προχώ ρούχα και διακοσμητικά αντικείμενα, αλλά για να θυμόμαστε να πλάθουμε τον ίδιο μας τον εαυτό, με την ίδια ζέση που ο καλλιτέχνης δημιουργεί το καλύτερό του έργο.

AIDS- Το Θυμάστε Καθόλου?

2007-11-27T03:37:00.000+02:00

... γιατί αυτό δεν μας έχει ξεχάσει κι ούτε πρόκειται έτσι όπως πάμε. O κύριος τρόπος μετάδοσής του είναι μέσω σεξουαλικής επαφής. Ακολουθούν χρήση κοινών συριγγών, μητρικό γάλα και μη ελεγμένες μεταγγίσεις αίματος.

Ψυχρό Γεγονός: Χτυπάει ακόμα. Χωρίς σειρήνα, φώτα ή μπιλιετάκι πρώτα.

Τραγικό Γεγονός: Δεν περιορίζεται σε σεξουαλικούς συντρόφους. Χτυπάει παιδιά. Κι όχι μόνον στην Αφρική. Δεν μπορούμε όμως να εξασφαλίσουμε ένα AIDS-free μέλλον σε κανέναν ακόμη.

Διεστραμμένο Γεγονός: Υπάρχουν φορείς με πλήρη επίγνωση της κατάστασής τους που μεταδίδουν σκοπίμως τον ιό...

... κι υπάρχουν κι όσοι τους αφήνουν.

Θλιβερό Γεγονός: Υπάρχουν φορείς που δεν πληροφορούνται εγκαίρως την κατάστασή τους και συνεχίζουν στο ενδιάμεσο να μη παίρνουν προφυλάξεις.

Ο ιός δεν ανιχνεύεται αμέσως. Οι εξετάσεις βέβαια είναι εκ των ουκ άνευ ευθύνη. Απέναντι στους άλλους αλλά κυρίως, απέναντι στον εαυτό μας.

Ειρωνικό Γεγονός: Οσο η ορμή εντείνεται, τόσο η τάση μας να προσέχουμε μειώνεται...

... ανεξαρτήτως φύλου, σεξουαλικής κατεύθυνσης, τύπου συνεύρεσης ή αριθμού συντρόφων.

Σοκαριστικό Γεγονός: η Λογική οφείλει να υπερισχύει της Ορμής. Το Συναίσθημα να ξε-τετραγωνίζει την Ελλειψη Αυθορμητισμού.

...και το ουσιαστικά χρήσιμο σύνεργο, το απλό προφυλακτικό, οφείλει να γίνει αναπόσπαστο μέρος της γκάμας ερωτικών παιχνιδιών.

Ξερό Γεγονός: Προς το παρόν δεν υπάρχει ριζική θεραπεία για τους HIV+ συνανθρώπους μας, ούτε άλλος τρόπος να μπει το "πλην" στην μετάδοση του HIV μέσω σεξουαλικής επαφής.

Το "δια ταύτα": Ελπίδα μας, να τρώει πόρτα ο ιός κάθε φορά.

Να τρώει ΠΟΡΤΑ!

Το ποστ επικεντρώθηκε στο κύριο σκέλος μετάδοσης του ιού. Για περισσότερα, δείτε με προσοχή:

AIDS is Here to Stay. Or Not?

2007-11-26T03:22:00.000+02:00

Blow job: "Only 0.003 mm latex lie between life and death."

The Michael Stich Foundation campaigning to prevent children to contract the HIV virus.

Supergirl - I Am Not...

2007-11-22T11:05:00.000+02:00

"... Kαι τι δε θά'δινα να με φοράς μέσα στην αγκαλιά σου και να βλέπω τη γραβάτα σου ανάποδα..." Μαίρη.

Reamonn / Supergirl

Αφιερωμένο.

Ο Ερωτας στα Χρόνια της Συνήθειας.

2007-11-20T02:52:00.000+02:00

Σου μιλάω.
Απλώς γεμίζω τον αέρα ανάμεσά μας.

Δε μ'ακους.

Οχι ότι πριν με άκουγες.
Τώρα όμως δε σε νοιάζει να το δείχνεις.

Σε κοιτάζω.
Δε μπορώ να σε δω.

Η παρουσία σου δε φτάνει να γεμίσει ο χώρος.

Γίνεσαι διάφανη.
Ακόμη κι όταν είσαι εδώ και κοιμάσαι.

Κι έτσι και πάω να ανοίξω την πόρτα,
τινάζεσαι να μου κλείσεις το δρόμο.

Μη τυχόν και κάνω το βήμα.

Μα μόλις ξανακάτσω, όλα στο pause.

Θα με τρελλάνεις!

Photo: Helmut Newton, Berlin.

Μα Πώς να του Κόψουν τα Βαρέα ρε Παιδιά...

2007-11-16T14:35:00.000+02:00

Post-11.11

2007-11-11T01:47:00.000+02:00

Η Αυτού Μεγαλειότης Ωραία Κοιμωμένη Ενότης του Κινήματος προσπαθεί να συνέλθει από την ημικωματώδη της κατάσταση: "Δεν έπρεπε να πιώ τόσα σφηνάκια Βενιζέλο μαζεμένα... και κόντρα τεκίλες Γιωργάκη... με το σκουλήκι μέσα... το κέρατό μου μέσα!" μονολογεί η Γαληνοτάτη.

Λόχος από παρατρεχάμενους μακιγιέρ, κομμωτές, στυλίστερς, μανικιουρίστερς, αστρολόγερς, δημοσιοσχετίστερς και λοιπούς κάνουν τα αδύνατα δυνατά να τη συνεφέρουν και να της προσδώσουν την λάμψη που δεν είχε ποτέ, μια που θα έχει εντατικές εμφανίσεις στα μήντια από σήμερα βράδυ.

ΥΓ- Πληροφορίες ότι μετά από αυτήν την εβδομάδα θα φροντίσει να το ρίξει στα σκληρά κρίνονται ως ανακριβείς. Προς το παρόν.

Γυαλιστερά Τακούνια για Wake-Up Call...

2007-11-07T03:38:00.001+02:00

Maroon 5 - Wake Up Call

Αι στο διάολο πάλι πήγε μιάμισυ και το έστησα το τεκνό... μ’αυτά τα business dinners με τους πελάτες... ας όψεται η δουλειά και το κωλοαφεντικό... τρομάρα του, που μου το έπαιζε πάλι τζόβενο σήμερα και δώσ’ του γελάκια... έτοιμος ήταν να μου πιάσει το μπούτι κάτω από το τραπέζι να γίνει της πουτάνας μπροστά στους πελάτες... Αι σιχτίρ και συ για ασανσέρ, βιάζομαι γαμώτι μου!

Εβριζα κι έφτυνα όσο τα ασανσέρ του ανακαινισμένου σούπερ-λουξ ξενοδοχείου κατέβαινε με το πάσο του από τον τελευταίο όροφο -με την Αθήνα πιάτο- μέχρι το δεύτερο υπόγειο πάρκινγκ. Είχα το χαρτάκι και το πορτοφόλι έτοιμο, να πληρώσω και να φύγω σφαίρα, μπας και τον προλάβαινα πριν ξεραινόταν στον καναπέ μου πάλι. Αν δεν είχε φύγει δηλαδή... που και να έφευγε, δίκιο θα είχε.

Γαμώ τα αφεντικά μου γαμώ, αν ξαναδουλέψω σε δισκογραφική, να με χέσετε... Και δώσ’του τα «γλυκειά μου» και «κοριτσάρα μου» ο γεροξούρας, καλά και σώνει να του μιλάω στον ενικό να μη νιώθει σαν παππούς (που είναι)... και να κάνει και πλακίτσες μπροστά στους ανθρώπους ότι εγώ, το νέο αίμα, θα τον κληρονομήσω, κι ας μην προλάβει να μου κάνει παιδιά... μετάφραση για μένα φυσικά, το κλασικό, να με καπαρώσει μη τυχόν και του γκαστρωθώ και φύγω... Τον μαλάκα!

Ετσι όπως έμπαινε από την τζαμένια πόρτα στο γραφειάκι να πληρώσει και να της φέρουν το αμάξι, την πήρε μια μυρωδιά από νεανικό, σέξυ άρωμα με πολύ μόσχο και κίτρο, συνδυασμένο όμως με ντουλαπίλα γεροντίστικη – whaddafuck?

Γύρισε και είδε πλάτη να περιμένει ένας καλοστεκούμενος, πολύ περιποιημένος μεν, αρκετά γέρος δε, με μια θεόρατη ξανθιά στο μπράτσο. Η οποία του έριχνε δυό κεφάλια, όσο εκείνος της έριχνε καμμιά σαρανταριά χρόνια... Ολα τους ήταν σε τέτοια αντίθεση που μόνο ξυνίλα έβγαζαν – τα άσπρα του, αραιά μαλλιά, με εκείνα τα πυκνά, γυαλιστερά δικά της, το καμπουρωτό του σώμα με το στητό της κορμί, το μπλε σκούρο κοστούμι του (πόσο αταίριαστο με το γεροντίστικο σουλούπι του!), με το στητό δικό της, να ξεχειλίζει νιάτα, να τρίζει κάτω από τσιτωμένα φερμουάρ... Κι από κάτι ψιλολογάκια, στα επιτηδευμένα ελληνικά του (βαλτός ήταν?! Να της αποδείξει τι ακριβώς?!), κόντρα σπαστά βαριά ρώσικα...

Το βλέμμα της πήγε μέχρι κάτω, έτσι που της είχαν γυρισμένη πλάτη, και τους παρατηρούσε χωρίς να την βλέπουν, στα παπούτσια: τα δικά του μοντέρνο κόψιμο, κλασική επιλογή τριαντάρη γιάππη μετροσέξουαλ, αλλά κλώτσαγαν τόσο πολύ τον πλισέ της μούρης του... και τα δικά της, κόκκινα με πολύ ψηλά, πολύ λεπτά τακούνια όλο στρας, από αυτά που δεν τα φοράς για να περπατήσεις... παρά μόνο να τα έχεις να κάνουν ταβανοθεραπεία με την ώρα...

Τους έφεραν το αυτοκίνητο. Ο γέρος βγήκε πρώτος από το καμαράκι για να πάει να δώσει φιλοδώρημα στον παρκαδόρο, όσο εκείνη περίμενε υπομονετικά το νεύμα για να φύγουν. Με το που βγήκε σκυφτός, η ξένη γύρισε λίγο προς τα πίσω και διασταυρώθηκε το βλέμμα της με της δικιάς μας, μ’εκείνα τα μαρκέ ψηλά ζυγωματικά στο τετράγωνο πρόσωπο και τα καταγάλανα μάτια. Ρολλάρισε τα μάτια της προς τα πάνω. Ενα μικρό, ανεπαίσθητο σινιάλο: «Δεν τον αντέχω, αλλά...».

Η δικιά μας έστρεψε το βλέμμα αλλού με τη μία.

Μωρέ καλά να πάθετε που ερχόσαστε εδώ και νομίζετε πως η ζωή είναι εύκολη! Σπονδές στα φράγκα όλες σας... αγάπες και λουλούδια με το που θα μπείτε, κι όποιος σας γλιστρύσει από τα χέρια, από τα πόδια δε σας γλυτώνει με τίποτα... Εμ, κοριτσάκι μου, καλύτερα να καθόσουν σπιτάκι σου με κά’ναν γκόμενο στην ηλικία σου, παρά βίζιτες με τους γερο-ξούρες...

Ο γέρος κορνάρισε και η ξένη τσακίστηκε πάνω στα ψηλά τακούνια της να μπει στο μαύρο, κυριλέ του τζιπ να φύγουν. Αραγε να το άνοιγε το στόμα της έτσι και την έπαιρνε σε κά’να δείπνο μαζί του? Για να μιλήσει εννοώ...

Λίγο πριν στρίψουν από μπροστά της, η ξένη κοίταξε άλλη μια φορά τη δικιά μας μέσα από το παράθυρο, σα να ζύγιζε λίγο κατάσταση, σα να ρώταγε «Μα δεν καταλαβαίνεις?»

Η δικιά μας την άδειασε με τη μία. Βλέμμα-πάγος, «ντεν καταλαβαίνει». Τρως πόρτα κούκλα μου, άι τράβα την ταρίφα σου απόψε... Θύμωσε λιγάκι – πώς τολμά, καμμία σχέση λέμε!

Ντρίνλαλίν-λαλίν-λιν! «Εμπρός? Ναι, όχι κύριε Χατζηπανάγου, ναι, στο πάρκινγκ είμαι, ναι, δεν έφυγα ακόμα, όχι, ο κύριος Κύρου θα με δει αύριο στο γραφείο κατευθείαν.. πώς? Να σας εξηγήσω λίγο τη συνεργασία με τον καινούριο μάνατζερ? Τώρα? Μα μπορούμε να τα πούμε... μισό λεπτό, χτυπάει η άλλη γραμμή, μην κλείσετε...

Ναί? Ελα ρε Κώστα, τι? Κανόνισες με τον Χατζηπανάγου να πάμε για ποτό απόψε? Ρε συ τώρα δεν τα είπαμε ότι πάω σπίτι μου και τα λέμε αύριο στο γραφείο? Τι πα να πει είσαι το αφεντικό και τώρα το κανόνισες?.... (ξεφύσημα)... καλά, καλά, εντάξει, θα πάω... σε κλείνω τώρα!

Ναι, κύριε Χατζηπανάγου? Πού είστε είπαμε? Στο 701? Οκ, έρχομαι, ίσα για ένα μισάωρο, ναι, έναν καφέ και φεύγω, έχω πρωϊνό ξύπνημα αύριο...

Γαμώτογαμώτογαμώτο! Πάει, θα με παρατήσει ο Σέργιος και θα έχει και χίλια δίκια.... είδα κι έπαθα να σταυρώσω γκόμενο της προκοπής και τη βγάζει στον καναπέ με dvd, κι εγώ εμπλοκή με το μαλάκα ρε πούστη μου... Αμα δεν έχει φέρει δηλαδή καμμιά γκόμενα στο σπίτι μου να την πηδάει κιόλας, τόσες ώρες που λείπω... Τέλος πάντων, να πάω, μη γίνει καμμιά στραβή και χαλάσει η συμφωνία και τ’ακούσω, και από αύριο του το κόβω του Κώστα, να πά’να βρει άλλη να κάνει τη γκόμενα στους πελάτες... βαρέθηκα πια... Με κόβουν και τα λουράκια, άλλη φορά δεν ξαναβάζω τόσο ψηλό τακούνι για ένα επαγγελματικό δείπνο, με σπορτέξ και σε όποιον αρέσω!

Βελάκι, άνοδος. Ντίν! Ανοιξε το ασανσέρ και την κατάπιε.

Η γραμμή ανάμεσα στου κόσμου τις διαφορές είναι τόσο λεπτή καμμιά φορά. Αν υπάρχει...

31.10.07: Αλλη μια Μέρα, Αυτή τη Φορά Αποταμίευσης!

2007-10-31T08:57:00.000+02:00

Ορίστε, να η ημέρα που μπορούμε ελεύθερα να κάνουμε οικονομία στην τσέπη, την ευθύνη, το κρεβάτι και το συναίσθημα. Αποταμίευση, η καραμελλένια λέξη για να ψευδόμαστε ασυστόλως: στο κέρασμα φίλου, στην ανάληψη αρμοδιότητας, στη δουλειά που έχει το καλό σεξ, στο Σ'αγαπώ που χρωστάμε στον άνθρωπό μας... "Δε μπορώ, δε γίνεται, κάνω οικονομία βλέπεις, προσέχω για να έχω!".

Τύφλα νά'χει η Πρωταπριλιά!

24.10.07: Διεθνής Ημέρα Πα-χυσ-αρκίας.

2007-10-25T04:38:00.000+03:00

Το σλόγκαν τους δολοφονικό: "Forget about it. Men's preference will never change. Fit light yogurt".

Το προϊόν τους Brazilian yogurt itambe αδιάφορο.

Η mentalite τους/μας πάντως για φτύσιμο κυριολεκτικά. Φτου σας/μας παχύδερμα στο μυαλό!

Προ-11.11.07

2007-10-20T05:37:00.000+03:00

"Δε με νιάζει ποιός θα με πάρει, αρκεί να μην αργήσει πολύ. Ιδρώνουν τα πόδια μου και θα με κόψει και το στρινγκάκι σε λίγο".

Η Αντιπολίτευση ρεμβάζει, όσο στην ποδιά της σφάζονται παλληκάρια.

Smack Up!

2007-10-12T23:51:00.000+03:00

Σκηνή στην αίθουσα αναμονής του κυριλέ οδοντιατρείου: Ο οδοντίατρος βγαίνει με τη βοηθό του, ξεπροβοδίζουν μια γυναίκα με ρούχα εποχής και γελούν με αυτά που τους λέει. Ακούγονται μόνο τα τελευταία της λόγια: «... κι έτσι τώρα θα πάω στην πρόβα κατ’ευθείαν, να δω πώς θα κυκλοφορώ με τα ομπρελλίνα και τα μεσοφόρια στο κέντρο, να έχω και το μισό στόμα να κρέμεται!». Απαντά ο οδοντίατρος: «Η αναισθησία θα φύγει σε λίγην ώρα, κοίτα μόνο μη φας τα μούτρα σου με τα μποτίνια στις πλάκες της Πανεπιστημίου και παν' τα δόντια!».

Ενας ασθενής πετάγεται με το που τους βλέπει: «Ξέχασα να πληρώσω γιατρέ...» «Και γι’αυτό περίμενες τόσην ώρα? Μου χρωστάς καφέ, άστα τώρα, είμαστε εντάξει!» «Μα όχι, θέλω να πληρώσω...». Γυρνάει ο οδοντίατρος στη γυναίκα: «Πες μου βρε Δανάη, δεν είναι η ομορφότερη οδοντοστοιχία σε άντρα που έχεις δει ποτέ σου?». O ασθενής σχεδόν κοκκινίζει, αλλά από μέσα του φυσικά και περιμένει κομπλιμέντο, τόσον πόνο υπέμεινε γι’αυτό το χαμόγελο...

«Οντως ειναι εκθαμβωτικό το χαμόγελό σας!» (ωραίος γκόμενος)

«Εεε, ευχαριστώ πολύ...» (μμμ, καλήηη - για να τσεκάρω λίγο)

«Εμ τι τα έχουμε τα γαλόνια εμείς οι κτηνίατροι (χαρ-χαρ αυτο-αστειάκι), έχουμε κάνει δουλειά ένα χρόνο για να βγει αυτό το αποτέλεσμα, αλλά είμαι πολύ περήφανος!» (την ψυχή ανάποδα μου έβγαλες καριόλη, που ανάθεμα όταν σε πήρα για πελάτη!)

«Μπρος τα κάλλη τι’ν’ο πόνος γιατρέ!» (ευχαρίστως σε σούβλιζα μαλάκα, με γάμισες οκτώ μήνες, σκιτζή ε σκιτζή!)

«Ναι, ναι, άξιζε τον κόπο!» (άντε ρε παιδιά κι έχω και πρόβα...)

«Εεεε, ευχαριστώ, εσείς μάλλον δεν έχετε ανάγκη, το χαμόγελό σας είναι όμορφο από φυσικού του ε?» (τι μαλακίες λέω στη γυναίκα, αλλα να δεις που θα φύγει χωρίς να της ζητήσω τηλέφωνο)

«Χαχα, να ξέρατε τι μαρτύρια έχω υπομείνει κι εγώ από τον γιατρό! (θέλω ΝΑ ΦΥΓΩ!) Τέλος πάντων, να σας καληνυχτίσω τώρα!» (σε άλλη ζωή ίσα που θα σε πήδαγα στα όρθια, αλλά τώρα έχουμε και δουλειές!)

«Αντε, να μην σας καθυστερώ, έχω και τους ασθενείς μου που θα με πάνε μέχρι μεσάνυχτα! Δανάη καλή πρόβα, πάρε με τηλέφωνο, οκ? Πάνο, να κανονίσουμε, μη χαθούμε πάλι!» κι ο οδοντίατρος πάει μέσα.

«Καληνύχτα σας, χάρηκα!» και η γυναίκα φεύγει σαν κυνηγημένη.

Ο άντρας μετέωρος (ωχωχωχωχ, μαλάκα φεύγει!)

Στο κλείσιμο της πόρτας, η γυναίκα ήδη κατεβαίνει από τις σκάλες γιατί αργούσε το ασανσέρ.

Εκείνος ροβολάει τις σκάλες ξωπίσω της, εκείνη έχει ήδη βγει στο πεζοδρόμιο και περπατά γρήγορα να βρει ταξί. Τρέχει κι εκείνος, σταματάει δίπλα της, την ακούει να λέει «Τρίτης Σεπτεμβρίου!», την πλησιάζει και της λέει «Τι σύμπτωση! Κι εσείς εκεί πάτε?» (ελπίζω να πιάσει)

«Ορίστε?» (όπα! Εδώ είναι το πουλάκι μου?!)

«Ναι, πάω κι εγώ Τρίτης Σεπτεμβρίου, εεεεεεεε.. σπίτι ενός φίλου μου, να βγούμε, έτσι ή αλλιώς αύριο-μεθαύριο φεύγω, είμαι μόνο για δυό μέρες στην Αθήνα... για δουλειές...»

(α-χα!) «Α, ωραία, ταξίιιι!», σταματάει ταξί μπροστά της, εκείνη ανοίγει την πόρτα, μπαίνει, ξωπίσω της μπαίνει απρόσκλητος κι ο Πάνος όσο εκείνη λέει την διεύθυνση κεντρικής θεατρικής σκηνής. Γυρνάει, τον κοιτάζει ψιλο-απορημένη, ο Πάνος τελείως cool (σάμπως θα την ξανάβλεπε?)

«Πάτε στο θέατρο λοιπόν?» (κάτσε να σπάσουμε τον πάγο)

«Ναι, είμαι σε μια ομάδα κι έχουμε τελική πρόβα σήμερα, αλλά έπρεπε να περάσω κι απ’τον οδοντίατρο να μου αποτελειώσει ένα σφράγισμα, οπότε τελικά άργησα και τρέχω...» (τι ωραία μάτια!)

«Αν δεν είμαι πολύ αγενής, να σας κεράσω μετά ένα ποτό? (τι κλισέ, θεούλη μου!) Κάπου εκεί κοντά άμα είναι, θα θέλετε μετά να πάτε και σπίτι σας να ξεκουραστείτε...» (ρε πούστη μου, να δεις που με τούτη θα πάθω ζημιά)

(χαμηλωμένα μάτια, δεν το έχω ξανακάνει, αλλά δε γαμεί? Για πάμε...) «Μόνο που θα πρέπει να με περιμένετε, θα μας πάρει κάνα δίωρο, μπορεί και τρίωρο, στην τελική πρόβα παίζουν πολλά»...

Ετσι είναι οι καλές συμφωνίες πριν από ένα καλό γαμήσι: όλη η πριν στιχομυθία, μια απίστευτη σάχλα, εισητήριο όμως για την αναγνώριση. Ενα μύρισμα του ξένου σώματος με καθώς πρέπει λέξεις. Και στο πόρισμα, ελάχιστες λεπτομέρειες για το τι ώρα και πού, και ποιός περιμένει ποιόν. Οπως δηλαδή έπεφτε η καλή συνεννόηση από πάντα στο είδος μας, πριν τα κινητά βάλουν του κόσμου τα παράσιτα στο να μιλά το σώμα.

Χοντρές ψιχάλες, ήδη ο ουρανός ήταν βαρύς και με το ζόρι κρατιόταν μην ξαμολύσει τη μεγάλη βρόχα από το πρωί. Αλλά τώρα δεν υπήρχαν δικαιολογίες – είχε προειδοποιήσει αρκετά. Οποιος ήταν στο δρόμο εκείνη τη νύχτα, το τράβαγε ο οργανισμός του να γίνει μούσκεμα.

Γαμημένη κίνηση. Παρασκευή βράδυ, ιεροτελεστία εξόδου στους δρόμους. Σπονδή καθυστερήσεων στη θεά Βροχή. Φώτα να τρέμουν, λιωμένα βρεγμένα χρώματα να χτυπούν με δύναμη τα τζάμια του ταξί. Το νερό ολοένα δυνάμωνε. Κόσμος ετρεχε, κίνηση το γνωστό έμφραγμα. Στο πίσω κάθισμα, κανείς από τους δυο τους δεν κοίταζε τον άλλον. Μια σπιθαμή χώριζε το χέρι του ενός από το πόδι του άλλου. Αλλά χέρια και πόδια έκαναν πως δεν γνώριζαν τι αποφασιζόταν.

Εφτασαν τελικά στο θέατρο, κατέβηκαν. Ετσι που ήταν η Δανάη με βρεγμένα μαλλιά κι έτρεχε το νερό από δυο πεσμένες μπούκλες να νοτίζει τη μπλούζα της, έτσι κρεμάστηκε κι αυτός χαζεύοντας τους φραμπαλάδες της. Επιασε το λαίμαργό του βλέμμα κι έκανε να τους σιάξει. Οπως έδενε τα κορδόνια μπροστά της, έλαμψε η ασπράδα του στήθους της – δυο φεγγάρια ολόγιομα κάτω από το κολλημένο ρούχο.

Κανείς τους δε μιλούσε. Ορθιοι να βρέχονται και να είναι ήδη μαζί. Ακίνητοι. Ο Πάνος να κοιτάζει εκείνη. Που κοίταζε την άσφαλτο. Σύμφωνοι όμως. Κι όλο σα να περιμένουν την εκπυρσοκρότηση του πιστολιού εκκίνησης. Η Δανάη σήκωσε τα μάτια να τον ζυγίσει, να δει αν πεινούσε για εκείνη ή απλώς μιλούσε η αρπαχτή ψιθύρισμα τεστοστερόνης στο αυτί του.

Και τότε είδε στο φως του φαναριού τις κόρες των ματιών του. Διεσταλμένες τόσο που ακόμη και τα πράσινά του μάτια τα έκαναν κατάμαυρα. Γούσταρε λοιπόν, γούσταρε τρελλά. Κι εκείνη φτιάχτηκε που γούσταρε εκείνος. Μπαμ! Η κούρσα ξεκίνησε.

Κανείς δεν πήγε σε καμμία πρόβα, κανείς δεν πήγε σε κανέναν φίλο. Και οι δυό τους κλείστηκαν στο πρώτο ξενοδοχείο που βρήκαν, εκείνο πάνω από το κλαμπ που μάζευε κόσμο από νωρίς παίζοντας μουσική εκκωφαντικά. Με την παράνομη προστασία και την καθόλα νόμιμη μπατσαρία μέσα να κανονίζουν την είσπραξη για αργότερα.

Κλειδιά, κλείσιμο πόρτας πίσω τους, κανένα κλικ διακόπτη. Smack my bitch up. Το πήδημα ξεκίνησε μόνο του, κανείς δεν πρόλαβε να κάνει πρώτη κίνηση.

Πόσην ώρα μπορεί να περιμένει κανείς να φτιαχτεί, να υγρανθεί, να του σηκωθεί, να είναι έτοιμος να ξεκινήσει το γαμίσι με τον μόνιμο? Ε, αντιστρόφως ανάλογα όταν όλο κι όλο που έχεις με τον άλλον είναι ό,τι προλάβεις τώρα.

Βρέθηκε μέσα της, πολύ ψηλά, πολύ βαθειά, πριν προλάβει καν να την φιλήσει. Οι γοφοί σπρώχνουν. Οι κοιλιακοί συσπώνται. Παρ’όλο που γλυστράει δεν βγαίνει έξω, απόλυτος συντονισμός. Οσο κι αν κουνιέται γύρω του, απλώς τον βάζει πιο μέσα και πιο μέσα- και είναι ακριβώς όση πρέπει, ούτε χιλιοστό πιο διαφορετική από το σχήμα το δικό του.

Τέτοιαν ώρα, τέτοια λόγια. Ο,τι ντρέπεσαι να κάνεις, τώρα το καλεί η στιγμή.

Λιώνεις και μόνο που γίνεσαι αυτό που είσαι έτσι μαζί της.

Κάνεις έρωτα σ’εκείνη και σε σένα μαζί.

Σε σας.

Smack my bitch up. Πάνω σου, κάτω σου, μπροστά σου. Η μόνη βία που δεν πονάει. Οχι πολύ τουλάχιστον.

Λίγα λεπτά, όλη η ζωή που δεν έχεις εκεί έξω. Τα λεπτά να γίνονται ώρες. Δυο μάτια, όλη η καύλα που δεν έχεις εκεί έξω. Η καύλα να γίνεται μαρτύριο.

Οποιος ήταν στο δρόμο εκείνη τη νύχτα, το τράβαγε ο οργανισμός του να γίνει μούσκεμα. Οποιος ήταν σ’εκείνο το δωμάτιο εκείνη τη νύχτα, το τράβαγε ο οργανισμός του να γίνει μούσκεμα.

Και να τα κάνει κιόλας μούσκεμα, γιατί εκεί έξω υπήρχαν δυο άνθρωποι που περίμεναν τον «άνθρωπό τους»... Μία στην Κατερίνη κι ένας στην Αθήνα.

Ποιός τους γαμεί αυτούς όμως τέτοιαν ώρα?!

Smack my bitch up.

Μικρά, Ευέλικτα Σχήματα...

2007-10-08T01:52:00.000+03:00

Συγχωνεύονται λέει οι νομαρχίες από 52 σε 16. Μαζί και οι περιφέρειες από 13 σε 6. Μισό, να προλάβουμε - βέβαια όλο και θα περισσεύουν χέρια, πόδια, λαμόγια, αλλά τέλος πάντων, για να το λέτε εσείς, κάτι θα ξέρετε... (κάτσε κι εσύ μανάρι μου ήσυχη, συγχωνέψου λέμε!)

Μακάρι...

2007-09-22T20:37:00.001+03:00

... όλα τα τρίπολα να ήταν έτσι.

Αλλά πολύ φοβάμαι ότι αυτό θα μας βγει τρίκωλο...

Αιντε, τελειώνετε με τα πολιτικά σας. Εχουμε και δουλειές, έχουμε και γλίμπιντο λέμε!

Photo: print ad Jordace Jeans.

Καγκουριές!

2007-09-20T13:32:00.000+03:00

Και πάνω που εξεθίαζα κάποια ποστς πίσω την Stella McCartney για το ότι υποστηρίζει την PETA και εμπράκτως (και χάρηκα που πήρα ένα από τα αρώματά της, συνεισφέροντας κι εγώ τον οβολό μου σε κάτι καλό), διάβασα ότι στη συνεργασία της με την Adidas θα χρησιμοποιήσει δέρμα από καγκoυρώ ως πρώτη ήλη.

Μεγάλο σιχτίρισμα, όλα στο βωμό του χρήματος, να χαρώ εγώ κινήσεις μάρκετινγκ, δεν έχει θεό κανένας τους... είχα συφιλιαστεί για τα καλά!

Ευτυχώς όμως πήρε το μάτι μου το άρθρο της New Zealand Herald (κι αργότερα κι άλλα), όπου η ίδια η McCartney, επιτιθέμενη στον βρεταννικό τύπο που δημοσίευσε τέτοια παραπληροφόρηση, δηλώνει ότι ουδέποτε υπήρξε τέτοιο θέμα και δεν χρησιμοποιεί τίποτε που να έχει σχέση με animal cruelty.

Πάλι καλά.

Απλώς άργησα να το γράψω, μες τις πυρκαγιές και τις εκλογές πού μυαλό?!

ΥΓ- χμ όμως, τώρα που το σκέφτομαι, το ότι συνεργάζεται με μια φίρμα όπως η Adidas που έχει στην παραγωγή της παπούτσια από τέτοια υλικά, είναι ένα θέμα... Σκατά! Θα κάνω το άρωμα αποσμητικό λεκάνης.

Μετεκλογικά

2007-09-18T22:28:00.000+03:00

Οι βασικοί δύο καθρεφτίζονται. Που στους δύο τρίτος δε χωρεί, αλλά χώρεσε και πού'στε ακόμα... Και καλά, ο καθρέφτης βλέπει αυτό που βλέπει (δεν έχει και καμμιά επιλογή εδώ που τα λέμε!). Εκείνοι όμως τι βλέπουν?

Ο ένας...

Ο άλλος...

Κι ο... παράλλος!

Ενας φαντασιακός (και φαντασιόπληκτος μη σας πω) κόσμος όπου βασιλεύουν Ο Καλός, Ο Κακός κι Ο Ασχημος.

Αντε περαστικά μας, έχουμε και δουλειές, τα κεφάλια μέσα τώρα (όσα διαθέτει ο καθείς)...
;)

Αντε και Καλό (περ-)Βόλι!

2007-09-16T02:08:00.000+03:00

Οποιος και να βγει θα πρέπει να αλλάξει μυαλά άμεσα. Να απομακρυνθεί από όλους όσους είναι δίπλα του πολιτικά και να πάρει καινούριους. Δε γίνεται όσοι μας οδήγησαν εδώ να συνεχίσουν. Αυτό που μας έχει πηδήξει τη χώρα είναι οι παλιές κακές τους συνήθειες. Κι αφού δε μπορούν να τις κόψουν αυτοί, ας τους τις κόψουμε εμείς. Απλώς ένας αρχηγός μας χρειάζεται για να σχηματίσει κυβέρνηση, να ορκίσει τους καινούριους και μετά τζους! Ας εφαρμόσει η νέα κυβέρνηση το όποιο πρόγραμμα, με ανθρώπους που δεν έχουν ξαναεκλεγεί ποτέ τους.

Απ'τη μια το παρελθόν είναι τροχοπέδη. Μυρίζει πτωμαϊνη. Απ'την άλλη το μέλλον είναι εξ'ορισμού μες την απειρία. Εχει όμως δυναμική... Πώς το έλεγε και ο sadosadist?

Pre-election Load...

2007-09-12T10:41:00.001+03:00

Απορώ με την αφασική έλλειψη πρωτοτυπίας των προεκλογικών φυλλαδίων που μου στέλνουν σπίτι.

Αν βγάλεις τα χρώματα και τα ονόματα, των δύο μεγάλων είναι τα ίδια: λέξεις, οράματα, στοχευμένα, ... καταρριφθέντα, βρισιές, κατηγορητήρια. Ενα ολόιδιο πιστωτικό, για να ξαναπάς άλλη στιγμή απ'το κατάστημα, μια που μπήκες μέσα για ν'αλλάξεις το παλτό που σου πήραν στη γιορτή σου (και στο φόρεσαν κιόλας) και δεν βρήκες με τι να το αλλάξεις εκείνη την ώρα.

"Και πότε θα έρθουν τα καινούρια, να περάσω?" "Α, έχουμε συνεχώς καινούριες παραλαβές, περάστε από αύριο κιόλας!". Και μπαίνεις στο κατάστημα την άλλη μέρα και είναι τα ίδια 50 λευκά πουκάμισα με μανσέτα, τα ίδια 50 μαύρα ψιλόριγα κοστούμια και τα ίδια 50 μολυβί παλτό. ΟΛΟ το μαγαζί, αυτά τα 150 τεμάχια. Κάθε μέρα. Καινούριες παραλαβές, πανομοιότυπα ρούχα.

Δεν έχουν δώσει τα βιβλία της Ιστορίας λέει, γιατί τα εκτυπωτήρια είναι απασχολημένα με τις εκτυπώσεις του προεκλογικού υλικού ξαναλέει. Δεν θα δω δλδ με τα ματάκια μου ακόμα με τι αντικαταστάθηκε ο "συνωστισμός" (με "extreme rave party?"), γιατί πρέπει να βομβαρδιστώ με όλα τα συννεφάκια και τα γρασίδια και τους ήλιους και τους πυρσούς και τους θυρεούς και τις σημαίες και τα ουράνια τόξα και τα χαμόγελα ρητίνης αγκαλιά με έντρομα παιδάκια...

Δε βαριέσαι, έτσι βγαίνεις κι από το πρόβλημα του "Τι να φορέσω τώρα?". Εμ, τι να φορέσεις χρυσό μου, λευκό πουκάμισο με μανσέτες, μαύρο ψιλόριγο κοστούμι και μολυβί παλτουδάκι. Πού να συνδυάζεις τώρα ροζ ιντιέν πουά σώβρακο με καννελοπαπαγαλί αθλητική κάλτσα... (να μείνει ο Παπαθέμης έξω από τη Βουλή, να μείνει και στον τόπο? Δεν κάνει, τς τς τς!)

ΥΓ- Πάντως κάτι πρέπει να γίνει. Θα το ρίξουμε στα φάρμακα, τα ματζούνια, τις βιταμίνες, με όλα όσα συμβαίνουν η ελληνική γλίμπιντο είναι στα Τάρταρα. Αμα βλέπουμε debates θα μου πείτε, καλά να πάθουμε! Ισως βέβαια ξεμπλοκάρουμε το βράδυ της 16ης, όταν θα βλέπουμε καμμιά πεντακομματική να στρώνεται για τρελλά γούστα... (έλα, κλίκατις να δεις σλόγκαν!)

Ανοίγουν τα Σχολεία!

2007-09-10T04:03:00.001+03:00

Ουφ, μου έφυγε ένα βάρος, έτσι που τον άκουσα (λέμε τώρα) στη ΔΕΘ ξέρω... Αναλαμβάνει ο big guy, και δεύτερη δόση αν χρειαστεί, τι ωραία που τους το ξέκοψε! Κι έτσι τις γλύτωσα τις τύψεις. Αμάν με τη μαυρίλα, είναι τόσο σπασμένοι οι δικοί μου, που ούτε το smart-άκι δε μου πήραν! Αντε επιτέλους, ν'ανοίξουν τα ρημάδια, να ξεκινήσει η βίζιτα, γιατί τα φάγαμε το καλοκαίρι κι έχουμε κι έξοδα... Ο-έ-ο!

Και Στό'πα, Μην Τραβάς Από 16, Καίγεσαι!

2007-08-27T02:38:00.001+03:00

Ηθελα πάρα πολύ να ανοίξουμε το μπλογκ με μια σεντονιάδα όλων των νυχτερινών περπατημάτων ενός καυτού καλοκαιριού που μας λείπει ήδη. Με το πώς πεταρίζει ας πούμε στα μάτια μας το τι κάναμε μόλις χτες στην παραλία καταμεσήμερο... και μετά στο κλαμπ μέχρι πρωίας... Αλλά η ζωή είναι μεγάλη εκδιδόμενη, για να το πω κομψά.

Η πανωλεθρία από τις πυρκαγιές, που μας οδήγησε στο πένθος που μεγαλώνει κάθε ώρα, βαραίνουν κι εμένα όπως κι εσάς. Πάω στοίχημα ότι θα αισθάνεστε σα να χάσατε δικούς σας ανθρώπους.

Αυτό που σίγουρα χάθηκε μια για πάντα, κι αργήσαμε μάλιστα, είναι η μικρονοϊκή «αθωότητα» που έβρεχε κατακέφαλα. Αδιαφορία για τον κίνδυνο, πλήρης ανευθυνότητα, αποδιοργάνωση και βόλεμα σε όλα τα επίπεδα...

Φταίμε όλοι. Πολύ και επί πολύν καιρό.

Οσο λοιπόν είναι ζεστά ακόμη τα σώματα των άτυχων συνανθρώπων μας και ταυτόχρονα συνεχίζουν με αυτοθυσία και αυταπάρνηση να δουλεύουν πυροσβέστες, εθελοντές και απλοί πολίτες να σβήσουν τις εστίες, καινούρια ποστς θα ανεβαίνουν μόνο στο Aphrodite’s Comments.

Μπορεί σε φάση μεγάλων τραγωδιών το χιούμορ και το ένστικτο της διαιώνισης να μας κρατούν έστω και φευγαλέα ζωντανούς, για να μην τρελλαθούμε από τον πόνο, τη φρίκη, την οργή και την απόγνωση, αλλά αυτή δεν είναι για το μπλογκ μία από αυτές τις στιγμές.

Αναμένουμε σβήσιμο εστιών, χειρισμούς πολιτικών, αποζημιώσεις, συμπεράσματα και πρόγραμμα για να ζυγίσουμε τα πράγματα, να ψηφίσουμε και να προχωρήσουμε.

Είναι βαρύ το τίμημα, αλλά κάποτε θα χτυπούσαμε πάτο. Εύχομαι να σηκωθούμε γρήγορα.

(Θα μου πεις, έχεις κι ολόκληρη ασύμμετρη απειλή να φυσάει τη φουσκίτσα μας να μας την σπάσει, δεν είναι παίξε-γέλασε...)

Rendez-vous τον Σεπτέμβρη!

2007-08-11T15:10:00.000+03:00

Το μπλογκ πάει να εμπνευστεί σε μακρινές παραλίες και σας στέλνει μια καρτ-ποστάλ από το άμεσό του μέλλον. Να περνάτε καλά, πολύ καλά, να μην πηγαίνετε στα βαθιά χωρίς μπρατσάκια (ακόμη καλύτερα, μπρατσάρες), να χαλαρώνετε σε φυσικούς αερόσακους, να προσέχετε τις τσούχτρες, τις σφήκες, τα αφροδίσια και τους μαλάκες.

Tο ξέρετε βέβαια ότι θα τα πούμε σε ανύποπτο χρόνο σε κάποια από αυτές τις μικρές μαγικές στιγμές γύρω από φωτιές. Για να είστε σίγουροι... I put a spell on you!

Βαθιά καυλωμένα φιλιά!

40 Καράτια Σήμερα.

2007-08-10T17:16:00.001+03:00

Στο αγαπημένο λιοντάρι που τα κλείνει, με μια μικρή ευχή:

ΣΚΑΣΕ ΚΑΙ ΦΑΤΟ!

(ξέρεις εσύ...) ;)

Απ'την Ψευδαίσθηση στο Μήνυμα...

2007-08-09T17:42:00.001+03:00

Η μυρωδιά του φρεσκοπλυμένου σώματος, λίγο δροσερό αποσμητικό, το σαμπουάν και το μαλακτικό στο ρούχο είναι υπέρ-αρκετά για κατακαλόκαιρο. Ηδη νοτίζεις την ατμόσφαιρα γύρω σου με την παρουσία σου. Και αιχμαλωτίζεις απλώς με την υγρασία της ανάσας σου, δε θέλει πολλά. Είναι τόσο εύκολο το να το μπουκώσεις το θέμα, και να πηγαίνει πρώτα η βαριά κουστωδία από μυρωδιές και μετά εσύ...

Enough.

Less is more.

Your body scent is more than enough.

Παρ’όλ’αυτά, το να ψωνίζω ένα άρωμα αυτήν ακριβώς την εποχή, είναι σα να σταμπάρω το συγκεκριμένο καλοκαίρι στο μυαλό μου. Σαν αγελάδα που αυτομαρκάρεται με πυρωμένο σίδερο. Κι έτσι κάθε φορά που το φοράω όταν φθινοπωριάσει, μου σκάει αμπούλες με τις διακοπές μου σε πλήρη ανάπτυξη. Οσο καλές, κακές, περίεργες, τεμπέλικες, εργασιόπληκτες, ερωτικές ή ζαμανφού ήταν. Μαζί και τους ανθρώπους που ήμουν μαζί, τα μέρη, τις στιγμές...

Αρωμα, μια χρονοκάψουλα σε spray.

Ετσι για φέτος, αφού ζαλίστηκα στα beauty counters με ένα κάρο δοκιμαστικά, κατέληξα στο Stella in 2. Μου θυμίζει κάτι parties που δεν θες να πας, αλλά ξεκινάς ανόρεχτα από υποχρέωση. Μόλις όμως περάσεις την πόρτα ξέρεις ότι δεν πρόκειται να στη σπάσει κανείς, ότι θα περάσεις τέλεια, ότι θα χορεύεις όλο το βράδυ και θα περπατάς στο γυρισμό πάνω σε συννεφάκια. Ναι, δε θα γυρίσεις με αυτοκίνητο, η παρέα θα λιγοστέψει στους εξής δύο και θα περπατάτε σε ολόφωτη, νυσταγμένη πόλη σκασμένοι στα γέλια και μιλώντας για το πώς περνούσατε παιδιά τα καλοκαίρια στην εξοχή.

Εψαξα να βρω τη διαφήμισή του και μπήκα στις ανελέητες κοσμικές (όπως cosmos, όχι όπως Ιακχος...) σκουληκότρυπες από λινκ σε λινκ. Τωρινά, παλιότερα, γνωστά, άγνωστα... Ζαλίστηκα. Ξαναείδα τι παραγωγάρα είχε πέσει πίσω από τη Μαντόννα κυρίως για τη σειρά ρούχων της στα H&M, και (μικρότερη) για της Kylie... Η την διαφήμιση του πρώτου αρώματος της Stella McCartney, που όφειλε ως μεγαθήριο μόδας να είναι τουλάχιστον Μagnifique! Και καπάκι compilations της μεγα-βιομηχανίας αρωμάτων (της Chanel είναι από μόνο του εποποιία!). Βλέποντας ενδιάμεσα κι ένα κάρο ντεφιλέ και το υλικό που παραθέτουν γνωστοί οίκοι. Τι να πω, απόλυτος θαυμασμός γι' αυτές τις bigger than life εμπνεύσεις. Αλλά κι αναλογιζόμουν: Τι δίνουν πίσω?

Δλδ πέραν της εικόνας, τι δίνουν για το κοινό καλό. Και τότε είδα και το βίντεο της Stella για την PETA και την κακοποίηση και την δολοφονία των ζώων, μόνο και μόνο για τη χρήση της γούνας τους στη μόδα. Με την κάθε αγορά μας δεν αποκτούμε μόνο κομματάκια από το όνειρό μας, αλλά ψηφίζουμε κάποια Πιστεύω. Τα οποία τα έχουν κεφαλαιοποιήσει κι από αυτά βγάζουν το παντεσπάνι τους. Αλλά τουλάχιστον αξίζει τον κόπο αν στηλώνουν τα πόδια και λένε «Αρκετά!» σε κάτι, ή φιλανθρωπεύουν, έστω κι αν είναι απλή κίνηση εντυπωσιασμού που θα τους ξαναποφέρει κέρδη. Δεν έχει σημασία. Κάποιοι οφελούνται, που δεν θα είχαν χρηματοδότηση αλλιώς.

Οχι μόνο image και παραμύθι λοιπόν. Κάποιο μήνυμα, κάποιος στόχος.

Δεν ξέρω, κάτι άρχισε να μυρίζει ακόμη πιο όμορφα στο καινούριο μου άρωμα, μόνο και μόνο στη σκέψη ότι η δημιουργός του λέει τόσα χρόνια: «Fur is murder!».

Σαν να αναπνέει το δέρμα επιτέλους κάτω από το design...

Match Made in Heaven

2007-08-06T23:29:00.000+03:00

"Πρέπει να του κάνω μήνυση πάντως, τόσα λεφτά του σκάω κι ακόμη να στη μαζέψει την κυτταρίτιδα απ'τα ξυλοπόδαρα! Δίπλωσέ την λίγο έτσι, ναι, οκ... και βγες με τα πόδια κλειστά. Ναι, ξέρω δεν είναι το φόρτε σου... αλλά προσπάθησε ρε μωρό, μη μας περιλάβουν πάλι και ξεσκίζομαι εγώ μετά στις φωτογραφίσεις και τις εκδηλώσεις να τα μαζεύω..."

Αμμος στα Πλακάκια

2007-08-06T23:14:00.000+03:00

Τι να σε κάνω θάλασσα,
άμα δεν έρθει εκείνος...
Καλύτερα στην πισίνα μου,
Για να τον περιμένω...

(είναι αμαρτία να βγάζεις άμμο από πάνω σου αλλά να μην την έχεις σκάψει την παραλία, γιατί είχε πάλι δουλειά λέει...)

Σανγκρία... Αγρία!

2007-08-02T03:11:00.000+03:00

Και ναι αγαπημένοι συνεργοί στους Μυστικούς μας Κήπους, η "Κατευθείαν-Στόχος" Συνταγή για μεγάλες αποπλανήσεις, επιτέλους στο σεμνόν ετούτον +βλόγιον+! Να κλείσουμε μάτι στο κατακαλόκαιρο (και σπίτια... αν το συνεχίσουμε καλά)!

Από τον φίλο μας Andros, a male view on sexy drinks... Δε χρειάζεται καν οργάνωση, μόνο βλέμματα και λίγα υλικά. Αντε, ακόμα κάθεστε?

"Hmmmmm, should I make my recipe public????.... Ah, well, why not, I'm all for a culture of life, and for creating good memories to share with good people!

Charm, you say.... Why, thanks. But I hope it's my sangria that charms the senses and elevates the spirits! ;)

The most important ingredient is..............................................(ready?)...

..good company!

With it, not only sangria tastes sooooo much better, but no reputations are harmed in making this product, er, in consuming it... and its aftermath!

I start with some nice red wine, though I've found it doesn't have to be the expensive kind; just don't get vinegar, OK?

Get a couple nice apples and oranges, cut them in big pieces (no seeds, because I often eat the fruit in my glass) and pour the wine into a carafe with the fruit, preferably several hours before consuming it and leave it in the refrigerator.

A little before drinking time, heat up 2 glasses of wine, slowly and add several tablespoons of sugar! Enjoy the aroma, and taste freely.... Stir over very low heat for a couple minutes. Then add it to the rest of the wine, stir.

I usually add ice cubes and a can of 7UP (diet or regular) or any other bubbly stuff. Stir. Done. Oh, start drinking!

It's the sugar and the bubbly stuff that hits you between the eyes, I reckon! Like the song goes, don't worry be happy!

PS>next time I teach a seminar, it'll include sangria! ;) [wink, wink]
And, I'll make demonstrations on proper measurements and the right combination of the complementing materials! Do you think it'll attract people?"

Ναι, έτσι τα λέγαμε στο μπλογκ του και στους Bloggerines, και τελικά το θέμα εξελίχθηκε σε Μajor Weapon of Seduction...

Μήλα/πορτοκάλια σε χοντρά κομμάτια, να μαρινάρονται στο ψυγείο με καλό κόκκινο κρασί. Μετά δυό ποτήρια ακόμη κρασί, ζεσταμένα με μπόλικη ζάχαρη, να βαράει, και ανακατεμένα στη φρουτομαρινάδα, τέλος παγάκια, φιζζ (7UP ή ίσως ξηρή σαμπάνια), το βλέμμα "Και τώρα οι δυό μας" και...

ΚΑΛΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ!

You Know I'm No Good / Amy Winehouse

A Show Queen for McQueen

2007-07-26T17:56:00.000+03:00

Η Holographic Projection/Dimensional Studios company δημιούργησε το 3-D κινούμενο ολόγραμμα της Kate Moss με δυνατότητα live ενσωμάτωσης σε παλαιότερο fashion show του Alexander McQueen. Οταν βλέπω τέτοιες υπέροχες δουλειές, εύχομαι να μην ήξερα τίποτε για τις προσωπικές ζωές όλων αυτών των διάσημων ανθρώπων. Too much information. Βέβαια, και τα media για να γεμίσουν ώρες επί ωρών, σελίδες επί σελίδων βαμπιριάζουν τις σάρκες των "όταν-σβήνουν-οι-προβολείς" στιγμών τους, αλλά και εμείς οι ίδιοι τους καννιβαλίζουμε με μια υστερική καθήλωση στο "τελικά-they-really-suck!". Πριν τους αποθεώσουμε και αγοράσουμε το κάθε ντηζαϊνάτο που μας πετάν σα μπριζόλα...

Ενα Εργο Τέχνης Συνελήφθη. Αμέθυστο.

2007-07-25T03:49:00.000+03:00

Αξημέρωτα πέρισυ, λίγο μετά από αυτήν την εποχή των τρελλών καυσώνων, μεταξύ σοβαρού κι αστείου, ετοιμαζόμουν να ξεσκεπάσω το πρώτο "επίσημο" blog μου (το... "ανεπίσημό" μου το εγκαινίασε φίλος "καρντιακός" σε ανύποπτο χρόνο). Το δούλευα λοιπόν καιρό αλλά ακόμη δεν είχε γίνει το κλικ σε μένα. Δυό κουβέντες όμως με τον Μαρκήσιο (a.k.a ihadafarminafrica), πέντε βότκες και πολύ λιωμένο παγωτό κι αυτό ήταν! Και μόλις είδα σε δευτερόλεπτα απ’τη στιγμή που βγήκα στον αέρα το πρώτο ποστ-αφιέρωμα σε μέναμέναμένα, σχεδόν στα... πριβέ (αν εξαιρέσουμε το ότι στη μπλογκόσφαιρα σε βλέπουν ανά πάσα στιγμή δεκάδες νοματαίοι), συγκινήθηκα πολύ. Αστεία πολύ. Και σοβαρά πολύ.

Ηξερα πως εδώ έχουμε χτυπήσει φλέβα.

Οχι που άνοιξα μπλογκ εγώ.

Αλλά που είχε προλάβει ν’ανοίξει ο ihafia.

Και μετά από μια επεισοδιακή μπλογκοπορεία του με ανελέητα κείμενα και αναπάντεχα σχόλια, την οποία όλοι πρόσεξαν και οι πιο θαρραλέοι αναμετρήθηκαν μαζί της (χμ, οκ, και μια προσωπική μου συνεργασία που με έσπρωχνε να βγω όλο και πιο έξω από μένα, και μαζί να βουτήξω όλο και πιο μέσα, τους notorious «Bloggerines»), η Εκπληξη: The most promising Rediscovery!

«Δεν υπάρχει μαζοχισμός.

Μόνο Sweet S/S.

H S/M διαπλοκή είναι μια αμφοτερόπλευρη υποκρισία.

Ο πραγματικός εφιάλτης είναι η ισότητα.»

Κυρίες και Κύριοι, υποδεχτείτε τον Sadosadist!

«Αν είσαι έτοιμος για την ήττα σε κάθε στιγμή της ζωής σου δεν έχεις να φοβηθείς τίποτα. Η ανισότητα στον πλανήτη προκύπτει λόγω της αδυναμίας μας να διαχειριστούμε το γεγονός της ήττας. Ο πραγματικός αναρχικός δεν φοβάται τίποτα κι απολαμβάνει τα πάντα. Ακόμα και την πτώση του. Στην ουσία του δηλαδή, δεν μπορεί να τον ελέγξει κανείς γιατί είναι δραπέτης. Ζει τον εφιάλτη ως deja vu.»

Ετσι, για αρχή...

Ενα Εργο Τέχνης είναι σε Εξέλιξη.

Το μέλλον μας κλείνει το μάτι πονηρά. Ποιός θα δαμάσει ποιόν? Ποιός θα κρατήσει ποιόν? Ποιός είναι τελικά ο Κυρίαρχος, αυτός που εξουσιάζει, ή αυτός που είναι ο κόσμος ο εξουσιασμένος, που χωρίς αυτόν δεν θα είχε λόγο ύπαρξης ή αντικείμενο κυριαρχίας ο Εξουσιαστής? Πόσο πονάς? Πονάει πιο πολύ αυτός που πατάει και τσαλακώνει ό,τι έχει ποντάρει ο άλλος, οπότε και να τα πάρει σαν μάρκες θα είναι με τις τσαλάκες, ή εκείνος που πατιέται? Πότε νικιέσαι? Οταν νικάς και αυτό ήταν όλο ο άλλος, τέρμα του, that's it και πάει το παιχνιδάκι σου, ή όταν ο άλλος αντέχει περισσότερο απ’όσο πόλεμο του κάνεις? Και πότε αγαπάς τελικά? Οταν δεις εσένα μέσα ΣΤΑ μάτια του άλλου και σας ερωτευτείς, ή όταν δεις εσένα μέσα ΑΠΟ τα μάτια του άλλου και κάνεις μέσα σου την ειρήνη σου?

Γι’αυτό σας λέω... Φύγαμε!!! ;)

ΥΓ- Μη συμπεράνετε τίποτα από δω. Ο,τι και να συμπεράνετε, κέντρο δεν. Οχι ακόμα τουλάχιστον...

04.07.07: b'n'alle in bacaro

2007-07-03T23:46:00.000+03:00

b’ n’ alle
in dependence day
Εγκαίνια:Τετάρτη 4 Ιουλίου/20:30+/Σοφοκλέους 1

Την Τετάρτη 4 Ιουλίου η γκαλερί Spilioti Projects και το Bacaro γιορτάζουν

τα 2 χρόνια λειτουργίας τους με την έκθεση-event b’n’alle.

Μία ανεξάρτητη Biennale που περιλαμβάνει ζωγραφική, γλυπτική,

φωτογραφία, ψηφιακή τέχνη, videoart, blogart, διαδραστικό performance, εγκαταστάσεις, dj sets, special guests και μεταμεσονύχτιο dance party….

Οσο για τους συντελεστές, το δελτίο τύπου εδώ.

Από bloggers θα συμμετέχουν με blog art οι:

Greek Gay Lolita Calypso Larah Artattack

Arxediamedia Urfuslaart Ihadafarminafrica

Onedrawingperday Lolita

Aphrodite's Sheets

The above two digiart-pieces are dedicated to all of the artists in b'n'alle (the second one shows our actual names on the invitation digitally analyzed, synthesized and worked upon).

H b’n’ alle θα διαρκέσει έως και το τέλος Σεπτεμβίου. Ώρες γκαλερί: 12:00-15:00 και 19:00 -1:00 (και μετά) Κυριακή κλειστά. Η γκαλερί θα κλείσει για καλοκαίρι από τις 10-8 έως τις 30-8-07. Για περισσότερες πληροφορίες παρακαλώ επικοινωνήσετε στα 2103211388, 6973229717, e-mail:spiliotiprojects@bacaro.gr

Hitwave...

2007-07-02T04:59:00.000+03:00

Ηξερα πως είχε έρθει η ώρα. Τρεις μόλις στιγμές πριν, έβλεπα τα μουσκεμένα σεντόνια κι έβλεπα εσένα κι εμένα πάνω τους. Και κατευθείαν το ρολόι, σαν την τρελλή, να δω σε πόσην ώρα έφτανες. Πόσο θα σου έπαιρνε να παρκάρεις, να ανέβεις τη σκάλα, να βάλεις τα κλειδιά στην πόρτα, για ν’ανοίξω και να κολλήσω τα πάντα μου πάνω σου – ούτε να μου πεις καλησπέρα δε σ’άφηνα. Στις υπηρεσίες σας. Να σας βγάλουμε τα ρούχα τα ιδρωμένα απ’το γραφείο, να χωθούμε κάτω από το ντους, ν’αρχίσουμε και να τελειώσουμε καταϊδρωμένοι ώρες μετά, κάπου μες το σπίτι. Εχοντας τα κάνει όλα μαντάρα στο περασμά μας...

Το μόνο που έβλεπα τώρα όμως ήταν λερωμένα σεντόνια, ώρα να τ’αλλάξω και να βάλω πλυντήριο. Οπου νά’ναι θα’ρχόσουνα, και ξαφνικά το ένοιωθα, θα μ’ενοχλούσε ο ιδρώτας σου – αυτός που έβλεπα μέχρι τώρα να στάζει από το μέτωπό σου πάνω μου, κι ας ήταν το κλιματιστικό στο φουλ στις πλάτες μας – να τινάζεσαι και να πετάγονται χοντρές σταγόνες και μες το ξάναμμα να τα βρίσκω όλα τόσο σέξυ... εγώ όλα αυτά? μπλιαχ...

Heatwave, το acid test της καύλας: όσο τρελλαίνεσαι να λιώνετε ο ένας μέσα στον άλλον, να γλυστρούν τα κορμιά και να παλεύουν να κρατηθούν το ένα από το άλλο, όλα οκ. Μόλις όμως αντί λάγνο ύφος απ’το πρωί στον καφέ, γλύστρα και χύσια, δεις πόρους με εφίδρωση και μπάφιασμα από την κίνηση, ε, ξέρεις πως είναι ώρα να του δίνεις!

Hit the wave, Jack!

Summer Sun / Texas

Οταν αγαπάς...

2007-07-02T00:31:00.000+03:00

Οταν αγαπάς, όταν πραγματικά αγαπάς, ζεις μόνον από συνάντηση σε συνάντηση.

Συντηρείσαι και βάζεις τον αυτόματο πιλότο.

Να τσουλήσουν οι ώρες μέχρι την επόμενη φορά.

Να έρθει η ευλογημένη εκείνη στιγμή που θ'ανοίξει μια πόρτα και θα είναι η Αγάπη σου εκεί.

Dr Psychotime

2007-07-01T00:29:00.000+03:00

Είχε πια ξημερώσει. Στο ποτήρι του φραπέ όλα τα παγάκια λιωμένα. Δεν έπινε, δεν κοίταζε, δεν ένιωθε. Τίποτα. Ολα μουδιασμένα από τον παρανοϊκό οδοντίατρο της Πολυκλινικής Χρόνου. Βρέθηκε -χωρίς ραντεβού μάλιστα- στο οδοντιατρείο των Ασχετων Ψυχών.

Ο ψυχάκιας Doctor την κάθισε κι απ’τ’ανοιχτό της στόμα είδε μέχρι την καρδιά της. Διάγνωση: πολλά σφραγίσματα («Αυτές οι σχέσεις πρέπει επιτέλους να πάψουν να δημιουργούν αποστήματα!»).

Αρκετή ορθοδοντική δουλειά («Με δυό καλές εξαγωγές φρονιμίτη, θα είμαστε καλύτερα. Ειδικά τον αριστερό που φυτρώνει στραβά κι έχει μεγάλες ρίζες, πώς τον είπαμε? Βασίλη?»).

Και σίγουρα σιδεράκια («ναι, στην ηλικία σας δεν είναι τόσο συνηθισμένο, όντως ζόρι να ευθυγραμμίζεις πληγές, αλλά φτιάχνεις ωραία βιτρίνα»).

2007-06-30T00:34:00.000+03:00

Με σιχαινόμουν όταν ήμουν αυτό που γινόμουν μαζί σου. O εαυτός που καθόταν σούζα, ο εαυτός που ποθούσε. Κι όλοι οι ολόκληροι χάρτες μέσα μου, να μην υπάρχουν.

Και μαζί με λάτρευα όταν ήμουν μαζί σου.

Αφού λάτρευα εσένα κι ό,τι ακουμπούσες...

Λογοκρισίας Υστερίας Ιστορία..

2007-06-18T05:38:00.000+03:00

"Να δεις που θα πρέπει να ρίχνω κάτι επάνω μου...

... ακόμη κι όταν κυκλοφορώ μες το Μουσείο, σπάζοντας το γοφί στην κίνηση-σήμα κατατεθέν... "

"Και καλά εσύ μωρή, ΕΓΩ?!"

Μάλιστα. Ωραία η Art εις την Athena. Πώς το λέγαν εκείνο το "μπορείς να βγάλεις τον χωριάτη από το χωριό, αλλά όχι το χωριό απ'τον χωριάτη"? Ε, κάπως έτσι, βγάλαμε τον Ελληνα από τη Συντηρίκλα-land (δείτε γύρω σας!), αλλά τη συντηρίκλα από τον Έλληνα... Κατά τα άλλα, το αιδίον και το σύμβολον μας μάραναν!

....until you're resting here with me

2007-06-10T04:41:00.000+03:00

Here with me / Dido

didn't hear you leave,
I wonder how am I still here
And I don't want to move a thing
It might change my memory

Oh I am what I am, I'll do what I want, but I can't hide.

and I won't go, I won't sleep, I can't breathe,
until you're resting here with me,
and I won't leave,and I can't hide, I cannot be,
until you're resting here with me

I don't want to call my friends
they might wake me from this dream
and I can't leave this bed,
risk forgetting all that's been

Oh I am what I am, I'll do what I want, but I can't hide,
and I won't go, I won't sleep,and I can't breathe,
until you're resting here with me
and I won't leave, and I can't hide, I cannot be,
until you're resting here with me...

Ναι, υπάρχει και η πιο γνωστή, η πιο glossy version, αλλά τελικά όταν μιλάς πρόσωπο στον άλλον, όσα πιο πολλά στολίδια έχεις μέσα-έξω, τόσο πιο πολύ φαίνονται τα περιττά κι όχι αυτά που είσαι, αυτά που έχεις να του πεις, το "νά'μαι..."

Dedicated.

No Cure Yet. Please Use It.

2007-06-03T00:43:00.000+03:00

I Said Use It!

2007-06-02T00:46:00.000+03:00

Cruel Contrast

2007-05-30T03:14:00.000+03:00

Not Over / Erik Faber

Το πιο πηχτό μαύρο
σύρριζα
στο εκτυφλωτικό λευκό

Το πιο τσιγαρόχαρτο δέρμα
σύνθλιψη
απ’το ακατέργαστο βάρος

Το πιο δικό σου βλέμμα
ραγίζει
την ελαφράδα του έρωτά μου

Η πιο μαχαιριά «μονάχη!»
ακουμπώντας σε
πού’σαι ταμένος αλλού

Τίποτα δεν τελειώνει
στα σύνορα που δεν περνάς

All this time
fighting your own mind
then you turn to call for destiny

Lack of spine
oh you think you'll find
a way to figure out what's meant to be

When you sleep at night
and everything seems so right
then you think it's over
but it's never over

All the times you lied
and every sign that you denied
you might think it's over
but it's never over...

Dom/Sub in Reverse Order

2007-05-29T06:03:00.000+03:00

Μάλιστα. Ωστε νομίζεις με το να πεις «Eίμαι η Dominatrix σου για σήμερα», με μένα ήδη δεμένη να περιμένω, καθάρισες, έτσι?

Σού’χω νέα: Το να είσαι η Dom δεν γίνεται με το να το δηλώνεις απλώς. Ούτε καν πλησιάζεις. Οκ, θα πεις τι έχεις να μου πεις, θα δώσεις και τις εντολές σου, θα παίξουμε κι ένα ωραίο παιχνιδάκι.

Αλλά αν δεν κερδίσεις πρώτα το σεβασμό μου, δεν θα πάρεις παράδοση. Δεν θα πάρεις παράδοση, δεν θα πάρεις ηδονή. Κι αν δεν πάρεις ηδονή, τότε τι κάνεις εδώ μαζί μου?

Mάθημα πρώτο λοιπόν, ακόμη κι αν εγώ φοράω τις χειροπέδες τώρα: Αν δεν είσαι έτοιμη να σε πατήσω ανά πάσα στιγμή κάτω, καλύτερα μάζευ'τα. Οχι τίποτα, αλλά σε λίγο έχω και meeting. Μόλις ανοίξουν οι πόρτες, έσβησες, δεν υπάρχεις.

Πώς? Να μη συγχέω το σεξ με τα παιχνίδια ελέγχου? Καλά. Κατάλαβα. Αλλού ξημερωμένη. Ελα κι έχουμε και δουλειές...

Reserve

2007-05-19T03:15:00.001+03:00

Τελικά υπάρχει κάτι περίεργα σέξυ όταν ο άλλος έχει την ταμπελίτσα "Αλλουνού" κάπου αδιόρατα επάνω του... Σα να διπλασιάζεται η αξία των μετοχών του στο Χρηματιστήριο Καυλαξιών... Από προοπτική "Ρε λες να? Μπααα", αποκτά ξαφνικά αίγλη τρόπαιου... ή απομακρύνεται διαμιάς η έλξη σου προς αυτόν με ταχύτητα φωτός (βρήκες την ώρα κι εσύ ρε Ηθική να κάνεις εμφάνιση!) Χμμμμ.....

How True...

2007-05-18T07:57:00.000+03:00

Toν ίδιο το Θεό /Mπλε

Για εκείνες τις στιγμές που χαράζει και σε βλέπω να κοιμάσαι δίπλα μου. Και κρατάω την ανάσα μου μη τυχόν και σ'ενοχλήσω. Δεν ανοίγω καν τα μάτια πολύ, γιατί μπορεί να ξυπνήσω τελείως και να τα χάσω όλα.

Για εκείνες τις τόσες δα στιγμούλες που μεταξύ ύπνου και ξύπνιου, όλα φαίνονται λογικά, και το να μείνουμε έτσι πλάι-πλάι το πιο λογικό απ'όλα.

Αν και το πιο λογικό θα ήταν να σηκωθώ και να σε πάρω φωτογραφία, να την εμφανίσω να ξέρω ότι δεν σε φαντάστηκα, έτσι ήσυχο, σα μωρό, στα σεντόνια μου...

Κι ας ξυπνήσεις.

Θα σου ψιθυρίσω καλημέρα και θα ξανακοιμηθούμε...

Δε θυμάμαι πότε ήταν η τελευταία φορά που σε χόρτασα... κι αναρωτιέμαι αν θα σε χορτάσω ποτέ μου.

Τίποτα, κλείνω τα μάτια και μένω ακίνητη. Να κρατήσουν οι στιγμούλες...

Πάνω σου η γη ξυπνάει
Ήλιος μπαίνει από παντού
Κάθομαι και σε κοιτάζω
Μη με φοβάσαι

Είσαι ακόμα από τον ύπνο
Τ’όνειρο έχει εξατμιστεί
Μάρτιο θυμίζεις
Πώς να σε προβλέψω

Ένα απ’ όλα τα βιβλία
Που έχω μέσα μου βαθιά
Του έρωτα φεγγάρια μαύρα
Το φωτίζουν

Τίποτα δεν έχει μείνει
Κι όμως όλα ειν’ εδώ
Άφησε με να αγγίξω
Τα μαλλιά σου

Τον ίδιο το Θεό
Να είχα απέναντι μου
Σου λέω προτιμώ
Στη κόλαση μαζί σου

Άφωνη η ζωή ρωτάει
Τόση ομορφιά από που
Βρέχει ο ουρανός ρουμπίνια
Κι απαντάει

Μόνο η αγάπη ξέρει
Τώρα έμαθα κι εγώ
Πόσο ανάγκη έχω
Από την αγκαλιά σου

Τον ίδιο το Θεό
Να είχα απέναντι μου
Σου λέω προτιμώ
Στη κόλαση μαζί σου

Τιποτ` άλλο εκτός
Από εσένα στο φως
Τιποτ` άλλο που να
Με σκοτώνει γλυκά…

Your Lust ... My Last?

2007-05-15T04:45:00.000+03:00

At first,
I thought it was
Lust. But lust is a laugh
In Seniors. I now know I want
Your youth.

Robert M Wilson

Προυστ... Μας Τελείωσες!

2007-05-12T04:28:00.000+03:00

20. Το αγαπημένο σας ποτό;

Νερό. Πενταδιάφανο, δροσερό, μπόλικο (σε κάθε του μορφή, ακόμη και θαλάσσιο, κι ας μην πίνεται). Α, και η παλιού τύπου βυσσινάδα της γιαγιάς μου, με πολλά και τεράστια παγάκια, σ’εκείνα τα μεγάλα γυάλινα ποτήρια, και το κουτάλι με μακριά λαβή ...

21. Για ποιο πράγμα μετανιώνετε περισσότερο;

Για το ότι δεν είπα όσες φορές το ένιωσα, το «Σ’αγαπώ». Και πάει η στιγμή και χάθηκε.

22. Τι απεχθάνεστε περισσότερο απ’ όλα;

Τη γαϊδουριά. Την αχαριστία. Τα χτυπήματα κάτω από τη ζώνη. Γενικά το να πέφτει κάποιος πολύ χαμηλά σε «κώδικα ιπποσύνης», στο βαθμό που ισχύει τέτοιος «κώδικας» (ή θα όφειλε να ισχύει) σήμερα.

23. Όταν δεν γράφετε, ποια είναι η αγαπημένη σας ασχολία;

Λες κι είμαι επαγγελματίας γραφιάς ή μπορώ να το εξασκώ κατά βούλησιν... Γαμώτο, μου συμβαίνει...η ζωή μου, δεν προλαβαίνω! Τεσπα, ασχέτως χρόνου, η ζωγραφική, ο χορός, το τραγούδι, το σεξ. Αν και τίποτε από αυτά δεν γίνεται καλά χωρίς έμπνευση, και μάλιστα το τελευταίο ίσως δεν αξίζει καν τον κόπο αν είναι ανέμπνευστο...

24. Ο μεγαλύτερος φόβος σας;

Μην πάθουν κάτι τα παιδιά μου. Συγκριτικά με αυτό, όλοι μου οι άλλοι φόβοι (πολλοί και τόσο έντονοι που μου κόβουν την ανάσα πολλές φορές), είναι 50 πατώματα πιο κάτω, με τίποτε στις ενδιάμεσες θέσεις.

25. Σε ποια περίπτωση επιλέγετε να πείτε ψέματα;

Σε καμμία. Μπορεί να μην πω την αλήθεια για να μην πληγώσω και να σιωπήσω, αλλά ψέμματα όχι, με τίποτα. Τα βαριέμαι, τα ξεχνάω, ακόμη κι ένα λευκό ψεμματάκι δε θα θυμάμαι πώς το είπα και σε ποιόν, οπότε μπορεί να αυτοκαρφωθώ αργότερα, άσε. Είναι πολυτέλεια χρόνου το ψέμμα τελικά.

26. Ποιο είναι το μότο σας;

Η αγάπη δεν κρατιέται.

27. Πώς θα επιθυμούσατε να πεθάνετε;

Μόλις αισθανθώ ότι όλα είναι τακτοποιημένα (όχι στην εντέλεια, αυτό δεν θα συμβεί ποτέ, αλλά σε κάποιον καλό βαθμό), να εξαϋλωθώ μ’ένα σιγανό «πουφ!», αφήνοντας για λίγο ένα συννεφάκι που να μυρίζει ταλκ...!

28. Εάν συνέβαινε να συναντήσετε τον Θεό, τι θα θέλατε να σας πει;

“Βρε καλώς τηηηηηην!!!! Για λέγε, για λέγε!!!!”

29. Σε ποια πνευματική κατάσταση βρίσκεστε αυτόν τον καιρό;

«Πνευματική» και «κατάσταση» μαζί? Ας πούμε «πνευματικώς» σε μια πελώρια ανακατάταξη των παλιών και αποκρυστάλλωσή τους και... «καταστατικώς» μια λύσσα να βρω τρόπο να τα ανεβάσω στον... «μπλόγγερ» της ζωής μου για «ποστς»-παρακαταθήκη (μεταφορικά μιλάω, δε ζω εδώ μέσα!)

Τι, αυτό ήτανε? Τέρμα ο ψυχοβγάλτης? Οκ, τότε τους ζυγούς λύσατε και συνεχίζουμε σεξύτεροι!

Το Ερωτηματολόγιο του Προυστ - Δεύτερη Συνέχεια...

2007-05-11T02:25:00.000+03:00

Οπως έγραψα στο άλλο μου το μπλογκ, το Aphrodite Comments, εδώ και κάμποσο διάστημα στα παιχνίδια-αλυσίδα που κάνει πάσα ο ένας φίλος μπλόγκερ στον άλλον, σειρά έχει το «Ερωτηματολόγιο του Προυστ». Για την ακρίβεια, δεν είναι κάτι που έχει βγάλει ο ίδιος ο Μαρσέλ, αλλά ήταν ο πιο γνωστός που το απήντησε.

Θα συνεχίσω να μην αναφέρω ποιοί μου έχουν κάνει πάσα το μπαλλάκι. Είμαι σίγουρη πως θα ευγνωμονούν το ίντερνετ και την ανωνυμία του που δεν τους αναφέρω δλδ, μια και θα γλυτώσουν την σύνδεση του όνοματός τους με το δικό μου! Ι'm flying solo here και αμαρτίαν ουκ έχω!

Συνεχίζοντας τις ερωτήσεις λοιπόν που πρωτοέπιασα εδώ, έχουμε και λέμε:

8. Ποιοι είναι οι ήρωές σας σήμερα;

Ολοι εκείνοι που περνούσαν και περνούν άσχημα στην ανθρώπινη πυραμίδα, για να πατάμε πάνω τους εμείς οι δυτικοί βολεψάκηδες.

9. Το αγαπημένο σας ταξίδι;

Στη βαλίτσα δυο βρακιά κι ένα σαπούνι και τα εισητήρια επιστροφής πεταμένα στην τουαλέτα. Οπότε Φλορεντία με τον έρωτα, Βενετία με τον πόθο, κρεβάτι με τη λαγνεία. Εντός, εκτός και επί τα αυτά, εμπλοκή όλα στον ίδιο άνθρωπο απέναντί μου, κι ανασυγκρότηση for more.

10. Οι αγαπημένοι σας συγγραφείς;

Εκείνος που έγραφε ό,τι είχε βγει για άνθρωπο, με ραπιτογράφους και πέννα και σινική και χέννα πάνω μου, όπου έβρισκε ότι ταίριαζε το κάθε κείμενο. Δεν είναι διάσημος, αλλά δεν έχει σημασία. Είναι by far ο πιο αγαπημένος μου. Τώρα από διάσημους, ένα κάρο... (και δύο μη σου πω).

13. Ο αγαπημένος σας συνθέτης;

Πολλοί, αναλόγως στιγμής. Πάντως Mozart, Vivaldi, Strauss, Stravinsky, Gershwin, any time any place… (αν δεν ήτο… σοβαρόν βλόγιον θα έγραφα και Φοίβο -αμέ!- διότι έχει πολύ γέλιο, «στολισμένη βιτρίνα Μάη μήνα» κτλ)

15. Το βιβλίο που σας σημάδεψε;

Απαντα Oscar Wilde στ’αγγλικά, σε τρυφερή ηλικία, που ξεκίνησα με τα παραμύθια και αργότερα κατέληξα στο De Profundis … Και κατάλαβα τι ΔΕΝ «θα....» στη ζωή μου. Ολα που ΔΕΝ «θα...».

16. Η ταινία που σας σημάδεψε;

Το “Α Chorus Line”. One - Singular Sensation! Το όριο ταινίας και ζωής μου να γίνεται όλο και πιο ασαφές... Οι σφαλιάρες της απόρριψης, το buzz της προετοιμασίας, της πρεμιέρας, των παραστάσεων, του τελευταίου χειροκροτήματος, το κενό μέχρι ν’ανεβάσεις το επόμενο.... Κι αυτό που δεν θα ξεπεράσω ποτέ μου είναι η μέθεξη όταν είσαι on stage...

17. Ο αγαπημένος σας ζωγράφος;

Botticelli. Klimt. Magritte. O'Keefee. Turner. Da Vinci. Waterhouse. Van Gogh. De Lempicka. Monet. Βολανάκης. Τσαρούχης. Γύζης. Toulouse-Lautrec. Schiele. Ωχ, μην αρχίσουμε, είναι πάνω από 100... το ίδιο με τους συγγραφείς, κι όσο πάει κανείς να μου το επικεντρώσει, τόσο πνίγομαι γιατί είναι πολλά στην κάθε μορφή τέχνης που μου μιλάνε. Αδυνατώ να πω μόνον έναν. Ακόμη κι αν μου έλεγαν ότι θα καταστραφεί ο κόσμος κι εγώ θα έλεγα τον έναν και μοναδικό ζωγράφο τα έργα του οποίου θα τα διατηρούσαν στους αιώνας των αιώνων, θα έλεγα θενξ για την τιμή, ρωτήστε κάποιον άλλον. Αδυνατώ να διαλέξω. Κι αν μπλέξουμε με καλλιτέχνες που έχουν και ζωγραφική στην έκφρασή τους, χαίρετε!

18. Το αγαπημένο σας χρώμα;

Είναι ένα και μοναδικό, αλλά δεν έχει ακόμα όνομα. Θα μπορούσε να λέγεται «το πιο καθαρό», μια και είναι ανεξάρτητο των χρωστικών που έχει η ίριδα και κάνουν διαφορετικό το χρώμα των ματιών του κάθε ανθρώπου. Για την ακρίβεια, την ώρα που το βλέπεις δε συμμετέχουν τα μάτια, αλλά κάτι πολύ-πολύ βαθύτερο και μετά το θυμάσαι όχι σαν εικόνα, μα σαν αίσθηση.

Δυό περιπτώσεις που αξιώθηκα να το βιώσω: την πρώτη, στα μάτια του συντρόφου μου, σε στιγμή μεγάλης εγκατάλειψης στα χέρια του. Εκεί που δεν ήταν δύο σώματα που ενώθηκαν σε ένα, αλλά Ενας. Από την αρχή Ενας. Ολόκληρος. Ανθρωπος, όπως θα έπρεπε να είναι εξ αρχής. Που τώρα επιτέλους έβρισκε τον εαυτό του πλήρη, με το κομμάτι που του έλειπε. Δυό μάτια σχισμές, δυό ανοίγματα στον κόσμο όλο. Και που όλα τα πριν και τα μετά θα ήταν ηλίθια ρέστα που κουδουνίζουν στις τσέπες.. Κι η άλλη στιγμή, επί δύο, στη γέννηση κάθε κόρης, που μου τις έβαλαν στην αγκαλιά, άνοιξαν τα μάτια για πρώτη τους φορά και κοιταχτήκαμε. Σκούρο ραφ, το άθροισμα γαλάζιου και καστανού, μα ταυτόχρονα η λάμψη ενός πεντακάθαρου, γεμάτου υποσχέσεις μπριγιάν με πρίσματα δεκάδες ουράνια τόξα. Στιγμιαίο κι ασύλληπτο.

Ξέρω, σας φώτισα...

19. Ποια θεωρείτε ως τη μεγαλύτερη επιτυχία σας;

Να μη μου έχει στρίψει εντελώς ακόμα. Και το λέω πολύ σοβαρά!

Η συνέχεια και το τέλος στο επόμενο ποστ!

Ο Δικός τους Ουρανός...

2007-05-07T02:14:00.000+03:00

Οι Γυναίκες
μπορούν να πετάξουν...
Σε κάθε βήμα
σε κάθε κίνηση που κάνουν
στον δρόμο
όταν διασταυρώνομαι μαζί τους,
στις συντροφιές
όταν η ματιά τους σκοντάφτει
στα χείλη
στα δάχτυλα
και στις ωμοπλάτες των άλλων,

. . .

και τη μέρα που θ' αποφασίσουν
να εμπιστευτούν
τον δικό τους ουρανό,
τη μέρα αυτή,
θ' αλλάξει ο κόσμος
μορφή
οριστικά.

Σταυρούλα Πετρέλλη / Πτήση

Superstyle Me!

2007-05-06T04:09:00.000+03:00

Talking about extreme sports!... Πάντως το τελευταίο είναι αληθινό... Aουτς ή γιαμμμμ...?

Στιγμή σου, Στιγμή μου...

2007-05-06T02:28:00.000+03:00

Η πιο δημοκρατική στιγμή

είναι του αμοιβαίου οργασμού.

ΤΙΤΟΣ ΠΑΤΡΙΚΙΟΣ, Αντικριστοί Καθρέφτες

Put the Blame on May, Boy...

2007-05-01T18:09:00.000+03:00

Καλό Μήνα... Κι όλα καλά εύχομαι, μήνας μπαίνει, μήνας βγαίνει...

(- Μηνάς είπαμε, Μηνάς! - Καλά, σκάσε τώρα και...)

No Cure for AIDS. Yet. So Please, B-Careful...

2007-04-27T22:49:00.000+03:00